ಅಷ್ಟಾವಕ್ರ ಗೀತಾ ತೃತೀಯೋಽಧ್ಯಾಯಃ

అష్టావక్ర ఉవాచ

అవినాశినమాత్మానమేకం విజ్ఞాయ తత్త్వతః । తవాత్మజ్ఞానస్య ధీరస్య కథమర్థార్జనే రతిః ॥ 3-1

ఆత్మాజ్ఞానాదహో ప్రీతిర్విషయభ్రమగోచరే । శుక్తేరజ్ఞానతో లోభో యథా రజతవిభ్రమే ॥ 3-2॥

విశ్వం స్ఫురతి యత్రేదం తరంగా ఇవ సాగరే । సోఽహమస్మీతి విజ్ఞాయ కిం దీన ఇవ ధావసి ॥ 3-3॥

శ్రుత్వాపి శుద్ధచైతన్య ఆత్మానమతిసుందరమ్ । ఉపస్థేఽత్యంతసంసక్తో మాలిన్యమధిగచ్ఛతి ॥ 3-4॥

సర్వభూతేషు చాత్మానం సర్వభూతాని చాత్మని । మునేర్జానత ఆశ్చర్యం మమత్వమనువర్తతే ॥ 3-5॥

ఆస్థితః పరమాద్వైతం మోక్షార్థేఽపి వ్యవస్థితః । ఆశ్చర్యం కామవశగో వికలః కేలిశిక్షయా ॥ 3-6॥

ఉద్భూతం జ్ఞానదుర్మిత్రమవధార్యాతిదుర్బలః । ఆశ్చర్యం కామమాకాంక్షేత్ కాలమంతమనుశ్రితః ॥ 3-7॥

ఇహాముత్ర విరక్తస్య నిత్యానిత్యవివేకినః । ఆశ్చర్యం మోక్షకామస్య మోక్షాద్ ఏవ విభీషికా ॥ 3-8॥

ధీరస్తు భోజ్యమానోఽపి పీడ్యమానోఽపి సర్వదా । ఆత్మానం కేవలం పశ్యన్ న తుష్యతి న కుప్యతి ॥ 3-9॥