ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 12 - ವರಾಹಾವತಾರಂ

ಸ್ವಾಯಂಭುವೋ ಮನುರಥೋ ಜನಸರ್ಗಶೀಲೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹೀಮಸಮಯೇ ಸಲಿಲೇ ನಿಮಗ್ನಾಮ್ । ಸ್ರಷ್ಟಾರಮಾಪ ಶರಣಂ ಭವದಂಘ್ರಿಸೇವಾ- ತುಷ್ಟಾಶಯಂ ಮುನಿಜನೈಃ ಸಹ ಸತ್ಯಲೋಕೇ ॥1॥

ಕಷ್ಟಂ ಪ್ರಜಾಃ ಸೃಜತಿ ಮಯ್ಯವನಿರ್ನಿಮಗ್ನಾ ಸ್ಥಾನಂ ಸರೋಜಭವ ಕಲ್ಪಯ ತತ್ ಪ್ರಜಾನಾಮ್ । ಇತ್ಯೇವಮೇಷ ಕಥಿತೋ ಮನುನಾ ಸ್ವಯಂಭೂಃ - ರಂಭೋರುಹಾಕ್ಷ ತವ ಪಾದಯುಗಂ ವ್ಯಚಿಂತೀತ್ ॥ 2 ॥

ಹಾ ಹಾ ವಿಭೋ ಜಲಮಹಂ ನ್ಯಪಿಬಂ ಪುರಸ್ತಾ- ದದ್ಯಾಪಿ ಮಜ್ಜತಿ ಮಹೀ ಕಿಮಹಂ ಕರೋಮಿ । ಇತ್ಥಂ ತ್ವದಂಘ್ರಿಯುಗಲಂ ಶರಣಂ ಯತೋಽಸ್ಯ ನಾಸಾಪುಟಾತ್ ಸಮಭವಃ ಶಿಶುಕೋಲರೂಪೀ ।3॥

ಅಂಗುಷ್ಠಮಾತ್ರವಪುರುತ್ಪತಿತಃ ಪುರಸ್ತಾತ್ ಭೋಯೋಽಥ ಕುಂಭಿಸದೃಶಃ ಸಮಜೃಂಭಥಾಸ್ತ್ವಮ್ । ಅಭ್ರೇ ತಥಾವಿಧಮುದೀಕ್ಷ್ಯ ಭವಂತಮುಚ್ಚೈ - ರ್ವಿಸ್ಮೇರತಾಂ ವಿಧಿರಗಾತ್ ಸಹ ಸೂನುಭಿಃ ಸ್ವೈಃ ॥4॥

ಕೋಽಸಾವಚಿಂತ್ಯಮಹಿಮಾ ಕಿಟಿರುತ್ಥಿತೋ ಮೇ ನಾಸಾಪುಟಾತ್ ಕಿಮು ಭವೇದಜಿತಸ್ಯ ಮಾಯಾ । ಇತ್ಥಂ ವಿಚಿಂತಯತಿ ಧಾತರಿ ಶೈಲಮಾತ್ರಃ ಸದ್ಯೋ ಭವನ್ ಕಿಲ ಜಗರ್ಜಿಥ ಘೋರಘೋರಮ್ ॥5॥

ತಂ ತೇ ನಿನಾದಮುಪಕರ್ಣ್ಯ ಜನಸ್ತಪಃಸ್ಥಾಃ ಸತ್ಯಸ್ಥಿತಾಶ್ಚ ಮುನಯೋ ನುನುವುರ್ಭವಂತಮ್ । ತತ್ಸ್ತೋತ್ರಹರ್ಷುಲಮನಾಃ ಪರಿಣದ್ಯ ಭೂಯ- ಸ್ತೋಯಾಶಯಂ ವಿಪುಲಮೂರ್ತಿರವಾತರಸ್ತ್ವಮ್ ॥6॥

ಊರ್ಧ್ವಪ್ರಸಾರಿಪರಿಧೂಮ್ರವಿಧೂತರೋಮಾ ಪ್ರೋತ್ಕ್ಷಿಪ್ತವಾಲಧಿರವಾಙ್ಮುಖಘೋರಘೋಣಃ । ತೂರ್ಣಪ್ರದೀರ್ಣಜಲದಃ ಪರಿಘೂರ್ಣದಕ್ಷ್ಣಾ ಸ್ತೋತೃನ್ ಮುನೀನ್ ಶಿಶಿರಯನ್ನವತೇರಿಥ ತ್ವಮ್ ॥7॥

ಅಂತರ್ಜಲಂ ತದನುಸಂಕುಲನಕ್ರಚಕ್ರಂ ಭ್ರಾಮ್ಯತ್ತಿಮಿಂಗಿಲಕುಲಂ ಕಲುಷೋರ್ಮಿಮಾಲಮ್ । ಆವಿಶ್ಯ ಭೀಷಣರವೇಣ ರಸಾತಲಸ್ಥಾ - ನಾಕಂಪಯನ್ ವಸುಮತೀಮಗವೇಷಯಸ್ತ್ವಮ್ ॥8॥