ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 18 - ಪೃಥುಚರಿತಂ

ಜಾತಸ್ಯ ಧ್ರುವಕುಲ ಏವ ತುಂಗಕೀರ್ತೇ- ರಂಗಸ್ಯ ವ್ಯಜನಿ ಸುತಃ ಸ ವೇನನಾಮಾ । ಯದ್ದೋಷವ್ಯಥಿತಮತಿಃ ಸ ರಾಜವರ್ಯ- ಸ್ತ್ವತ್ಪಾದೇ ನಿಹಿತಮನಾ ವನಂ ಗತೋಽಭೂತ್ ॥1॥

ಪಾಪೋಽಪಿ ಕ್ಷಿತಿತಲಪಾಲನಾಯ ವೇನಃ ಪೌರಾದ್ಯೈರುಪನಿಹಿತಃ ಕಠೋರವೀರ್ಯಃ । ಸರ್ವೇಭ್ಯೋ ನಿಜಬಲಮೇವ ಸಂಪ್ರಶಂಸನ್ ಭೂಚಕ್ರೇ ತವ ಯಜನಾನ್ಯಯಂ ನ್ಯರೌತ್ಸೀತ್ ॥2॥

ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ಹಿತಕಥನಾಯ ತಾಪಸೌಘೇ ಮತ್ತೋಽನ್ಯೋ ಭುವನಪತಿರ್ನ ಕಶ್ಚನೇತಿ । ತ್ವನ್ನಿಂದಾವಚನಪರೋ ಮುನೀಶ್ವರೈಸ್ತೈಃ ಶಾಪಾಗ್ನೌ ಶಲಭದಶಾಮನಾಯಿ ವೇನಃ ॥3॥

ತನ್ನಾಶಾತ್ ಖಲಜನಭೀರುಕೈರ್ಮುನೀಂದ್ರೈ- ಸ್ತನ್ಮಾತ್ರಾ ಚಿರಪರಿರಕ್ಷಿತೇ ತದಂಗೇ । ತ್ಯಕ್ತಾಘೇ ಪರಿಮಥಿತಾದಥೋರುದಂಡಾ- ದ್ದೋರ್ದಂಡೇ ಪರಿಮಥಿತೇ ತ್ವಮಾವಿರಾಸೀಃ ॥4॥

ವಿಖ್ಯಾತಃ ಪೃಥುರಿತಿ ತಾಪಸೋಪದಿಷ್ಟೈಃ ಸೂತಾದ್ಯೈಃ ಪರಿಣುತಭಾವಿಭೂರಿವೀರ್ಯಃ । ವೇನಾರ್ತ್ಯಾ ಕಬಲಿತಸಂಪದಂ ಧರಿತ್ರೀ- ಮಾಕ್ರಾಂತಾಂ ನಿಜಧನುಷಾ ಸಮಾಮಕಾರ್ಷೀಃ ॥5॥

ಭೂಯಸ್ತಾಂ ನಿಜಕುಲಮುಖ್ಯವತ್ಸಯುಕ್ತ್ಯೈ- ರ್ದೇವಾದ್ಯೈಃ ಸಮುಚಿತಚಾರುಭಾಜನೇಷು । ಅನ್ನಾದೀನ್ಯಭಿಲಷಿತಾನಿ ಯಾನಿ ತಾನಿ ಸ್ವಚ್ಛಂದಂ ಸುರಭಿತನೂಮದೂದುಹಸ್ತ್ವಮ್ ॥6॥

ಆತ್ಮಾನಂ ಯಜತಿ ಮಖೈಸ್ತ್ವಯಿ ತ್ರಿಧಾಮ- ನ್ನಾರಬ್ಧೇ ಶತತಮವಾಜಿಮೇಧಯಾಗೇ । ಸ್ಪರ್ಧಾಲುಃ ಶತಮಖ ಏತ್ಯ ನೀಚವೇಷೋ ಹೃತ್ವಾಽಶ್ವಂ ತವ ತನಯಾತ್ ಪರಾಜಿತೋಽಭೂತ್ ॥7॥

ದೇವೇಂದ್ರಂ ಮುಹುರಿತಿ ವಾಜಿನಂ ಹರಂತಂ ವಹ್ನೌ ತಂ ಮುನಿವರಮಂಡಲೇ ಜುಹೂಷೌ । ರುಂಧಾನೇ ಕಮಲಭವೇ ಕ್ರತೋಃ ಸಮಾಪ್ತೌ ಸಾಕ್ಷಾತ್ತ್ವಂ ಮಧುರಿಪುಮೈಕ್ಷಥಾಃ ಸ್ವಯಂ ಸ್ವಮ್ ॥8॥