ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 25 - ನರಸಿಂಹಾವತಾರಂ

ಸ್ತಂಭೇ ಘಟ್ಟಯತೋ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪೋಃ ಕರ್ಣೌ ಸಮಾಚೂರ್ಣಯ- ನ್ನಾಘೂರ್ಣಜ್ಜಗದಂಡಕುಂಡಕುಹರೋ ಘೋರಸ್ತವಾಭೂದ್ರವಃ । ಶ್ರುತ್ವಾ ಯಂ ಕಿಲ ದೈತ್ಯರಾಜಹೃದಯೇ ಪೂರ್ವಂ ಕದಾಪ್ಯಶ್ರುತಂ ಕಂಪಃ ಕಶ್ಚನ ಸಂಪಪಾತ ಚಲಿತೋಽಪ್ಯಂಭೋಜಭೂರ್ವಿಷ್ಟರಾತ್ ॥1॥

ದೈತ್ಯೇ ದಿಕ್ಷು ವಿಸೃಷ್ಟಚಕ್ಷುಷಿ ಮಹಾಸಂರಂಭಿಣಿ ಸ್ತಂಭತಃ ಸಂಭೂತಂ ನ ಮೃಗಾತ್ಮಕಂ ನ ಮನುಜಾಕಾರಂ ವಪುಸ್ತೇ ವಿಭೋ । ಕಿಂ ಕಿಂ ಭೀಷಣಮೇತದದ್ಭುತಮಿತಿ ವ್ಯುದ್ಭ್ರಾಂತಚಿತ್ತೇಽಸುರೇ ವಿಸ್ಫೂರ್ಜ್ಜದ್ಧವಲೋಗ್ರರೋಮವಿಕಸದ್ವರ್ಷ್ಮಾ ಸಮಾಜೃಂಭಥಾಃ ॥2॥

ತಪ್ತಸ್ವರ್ಣಸವರ್ಣಘೂರ್ಣದತಿರೂಕ್ಷಾಕ್ಷಂ ಸಟಾಕೇಸರ- ಪ್ರೋತ್ಕಂಪಪ್ರನಿಕುಂಬಿತಾಂಬರಮಹೋ ಜೀಯಾತ್ತವೇದಂ ವಪುಃ । ವ್ಯಾತ್ತವ್ಯಾಪ್ತಮಹಾದರೀಸಖಮುಖಂ ಖಡ್ಗೋಗ್ರವಲ್ಗನ್ಮಹಾ- ಜಿಹ್ವಾನಿರ್ಗಮದೃಶ್ಯಮಾನಸುಮಹಾದಂಷ್ಟ್ರಾಯುಗೋಡ್ಡಾಮರಮ್ ॥3॥

ಉತ್ಸರ್ಪದ್ವಲಿಭಂಗಭೀಷಣಹನು ಹ್ರಸ್ವಸ್ಥವೀಯಸ್ತರ- ಗ್ರೀವಂ ಪೀವರದೋಶ್ಶತೋದ್ಗತನಖಕ್ರೂರಾಂಶುದೂರೋಲ್ಬಣಮ್ । ವ್ಯೋಮೋಲ್ಲಂಘಿ ಘನಾಘನೋಪಮಘನಪ್ರಧ್ವಾನನಿರ್ಧಾವಿತ- ಸ್ಪರ್ಧಾಲುಪ್ರಕರಂ ನಮಾಮಿ ಭವತಸ್ತನ್ನಾರಸಿಂಹಂ ವಪುಃ ॥4॥

ನೂನಂ ವಿಷ್ಣುರಯಂ ನಿಹನ್ಮ್ಯಮುಮಿತಿ ಭ್ರಾಮ್ಯದ್ಗದಾಭೀಷಣಂ ದೈತ್ಯೇಂದ್ರಂ ಸಮುಪಾದ್ರವಂತಮಧೃಥಾ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಪೃಥುಭ್ಯಾಮಮುಮ್ । ವೀರೋ ನಿರ್ಗಲಿತೋಽಥ ಖಡ್ಗಫಲಕೌ ಗೃಹ್ಣನ್ವಿಚಿತ್ರಶ್ರಮಾನ್ ವ್ಯಾವೃಣ್ವನ್ ಪುನರಾಪಪಾತ ಭುವನಗ್ರಾಸೋದ್ಯತಂ ತ್ವಾಮಹೋ ॥5॥

ಭ್ರಾಮ್ಯಂತಂ ದಿತಿಜಾಧಮಂ ಪುನರಪಿ ಪ್ರೋದ್ಗೃಹ್ಯ ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ಜವಾತ್ ದ್ವಾರೇಽಥೋರುಯುಗೇ ನಿಪಾತ್ಯ ನಖರಾನ್ ವ್ಯುತ್ಖಾಯ ವಕ್ಷೋಭುವಿ । ನಿರ್ಭಿಂದನ್ನಧಿಗರ್ಭನಿರ್ಭರಗಲದ್ರಕ್ತಾಂಬು ಬದ್ಧೋತ್ಸವಂ ಪಾಯಂ ಪಾಯಮುದೈರಯೋ ಬಹು ಜಗತ್ಸಂಹಾರಿಸಿಂಹಾರವಾನ್ ॥6॥

ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ತಂ ಹತಮಾಶು ರಕ್ತಲಹರೀಸಿಕ್ತೋನ್ನಮದ್ವರ್ಷ್ಮಣಿ ಪ್ರತ್ಯುತ್ಪತ್ಯ ಸಮಸ್ತದೈತ್ಯಪಟಲೀಂ ಚಾಖಾದ್ಯಮಾನೇ ತ್ವಯಿ । ಭ್ರಾಮ್ಯದ್ಭೂಮಿ ವಿಕಂಪಿತಾಂಬುಧಿಕುಲಂ ವ್ಯಾಲೋಲಶೈಲೋತ್ಕರಂ ಪ್ರೋತ್ಸರ್ಪತ್ಖಚರಂ ಚರಾಚರಮಹೋ ದುಃಸ್ಥಾಮವಸ್ಥಾಂ ದಧೌ ॥7॥