ಯಮ ಅಷ್ಟಕಂ

സാവിത്ര്യുവാച

തപസാ ധര്മമാരാധ്യ പുഷ്കരേ ഭാസ്കരഃ പുരാ । ധര്മം സൂര്യഃസുതം പ്രാപ ധര്മരാജം നമാമ്യഹമ് ॥ 1

സമതാ സർവഭൂതേഷു യസ്യ സർവസ്യ സാക്ഷിണഃ । അതോ യന്നാമ ശമനമിതി തം പ്രണമാമ്യഹമ് ॥ 2 ॥

യേനാംതശ്ച കൃതോ വിശ്വേ സർവേഷാം ജീവിനാം പരമ് । കാമാനുരൂപം കാലേന തം കൃതാംതം നമാമ്യഹമ് ॥ 3 ॥

ബിഭര്തി ദംഡം ദംഡായ പാപിനാം ശുദ്ധിഹേതവേ । നമാമി തം ദംഡധരം യഃ ശാസ്താ സർവജീവിനാമ് ॥ 4 ॥

വിശ്വം ച കലയത്യേവ യഃ സർവേഷു ച സംതതമ് । അതീവ ദുര്നിവാര്യം ച തം കാലം പ്രണമാമ്യഹമ് ॥ 5 ॥

തപസ്വീ ബ്രഹ്മനിഷ്ഠോ യഃ സംയമീ സംജിതേംദ്രിയഃ । ജീവാനാം കര്മഫലദസ്തം യമം പ്രണമാമ്യഹമ് ॥ 6 ॥

സ്വാത്മാരാമശ്ച സർവജ്ഞോ മിത്രം പുണ്യകൃതാം ഭവേത് । പാപിനാം ക്ലേശദോ യസ്തം പുണ്യമിത്രം നമാമ്യഹമ് ॥ 7 ॥

യജ്ജന്മ ബ്രഹ്മണോംഽശേന ജ്വലംതം ബ്രഹ്മതേജസാ । യോ ധ്യായതി പരം ബ്രഹ്മ തമീശം പ്രണമാമ്യഹമ് ॥ 8 ॥