శ్రీమద్భగవద్గీతా పారాయణ - ద్వాదశోఽధ్యాయః

ശ്രീ ഭഗവാനുവാച

മയ്യാവേശ്യ മനോ യേ മാം നിത്യയുക്താ ഉപാസതേ । ശ്രദ്ധയാ പരയോപേതാഃ തേ മേ യുക്തതമാ മതാഃ ॥2

യേ ത്വക്ഷരമനിര്ദേശ്യമ് അവ്യക്തം പര്യുപാസതേ । സർവത്രഗമചിംത്യം ച കൂടസ്ഥമചലം ധ്രുവമ് ॥3॥

സന്നിയമ്യേംദ്രിയഗ്രാമം സർവത്ര സമബുദ്ധയഃ । തേ പ്രാപ്നുവംതി മാമേവ സർവഭൂതഹിതേ രതാഃ ॥4॥

ക്ലേശോഽധികതരസ്തേഷാമ് അവ്യക്താസക്തചേതസാമ് । അവ്യക്താ ഹി ഗതിര്ദുഃഖം ദേഹവദ്ഭിരവാപ്യതേ ॥5॥

യേ തു സർവാണി കര്മാണി മയി സന്ന്യസ്യ മത്പരാഃ । അനന്യേനൈവ യോഗേന മാം ധ്യായംത ഉപാസതേ ॥6॥

തേഷാമഹം സമുദ്ധര്താ മൃത്യുസംസാരസാഗരാത് । ഭവാമി നചിരാത്പാര്ഥ മയ്യാവേശിതചേതസാമ് ॥7॥

മയ്യേവ മന ആധത്സ്വ മയി ബുദ്ധിം നിവേശയ । നിവസിഷ്യസി മയ്യേവ അത ഊര്ധ്വം ന സംശയഃ ॥8॥

അഥ ചിത്തം സമാധാതും ന ശക്നോഷി മയി സ്ഥിരമ് । അഭ്യാസയോഗേന തതഃ മാമിച്ഛാപ്തും ധനംജയ ॥9॥

അഭ്യാസേഽപ്യസമര്ഥോഽസി മത്കര്മപരമോ ഭവ । മദര്ഥമപി കര്മാണി കുർവന്സിദ്ധിമവാപ്സ്യസി ॥10॥

അഥൈതദപ്യശക്തോഽസി കര്തും മദ്യോഗമാശ്രിതഃ । സർവകര്മഫലത്യാഗം തതഃ കുരു യതാത്മവാന് ॥11॥

ശ്രേയോ ഹി ജ്ഞാനമഭ്യാസാത് ജ്ഞാനാദ്ധ്യാനം വിശിഷ്യതേ । ധ്യാനാത്കര്മഫലത്യാഗഃ ത്യാഗാച്ഛാംതിരനംതരമ് ॥12॥

അദ്വേഷ്ടാ സർവഭൂതാനാം മൈത്രഃ കരുണ ഏവ ച । നിര്മമോ നിരഹംകാരഃ സമദുഃഖസുഖഃ ക്ഷമീ ॥13॥

സംതുഷ്ടഃ സതതം യോഗീ യതാത്മാ ദൃഢനിശ്ചയഃ । മയ്യര്പിതമനോബുദ്ധിഃ യോ മദ്ഭക്തഃ സ മേ പ്രിയഃ ॥14॥

യസ്മാന്നോദ്വിജതേ ലോകഃ ലോകാന്നോദ്വിജതേ ച യഃ । ഹര്ഷാമര്ഷഭയോദ്വേഗൈഃ മുക്തോ യഃ സ ച മേ പ്രിയഃ ॥15॥

അനപേക്ഷഃ ശുചിര്ദക്ഷഃ ഉദാസീനോ ഗതവ്യഥഃ । സർവാരംഭപരിത്യാഗീ യോ മദ്ഭക്തഃ സ മേ പ്രിയഃ ॥16॥

യോ ന ഹൃഷ്യതി ന ദ്വേഷ്ടി ന ശോചതി ന കാംക്ഷതി । ശുഭാശുഭപരിത്യാഗീ ഭക്തിമാന്യഃ സ മേ പ്രിയഃ ॥17॥

സമഃ ശത്രൌ ച മിത്രേ ച തഥാ മാനാപമാനയോഃ । ശീതോഷ്ണസുഖദുഃഖേഷു സമഃ സംഗവിവര്ജിതഃ ॥18॥

തുല്യനിംദാസ്തുതിര്മൌനീ സംതുഷ്ടോ യേന കേനചിത് । അനികേതഃ സ്ഥിരമതിഃ ഭക്തിമാന്മേ പ്രിയോ നരഃ ॥19॥

യേ തു ധര്മ്യാമൃതമിദം യഥോക്തം പര്യുപാസതേ । ശ്രദ്ദധാനാ മത്പരമാഃ ഭക്താസ്തേഽതീവ മേ പ്രിയാഃ ॥20॥

॥ ഓം തത്സദിതി ശ്രീമദ്ഭഗവദ്ഗീതാസു ഉപനിഷത്സു ബ്രഹ്മവിദ്യായാം യോഗശാസ്ത്രേ ശ്രീകൃഷ്ണാര്ജുനസംവാദേ ഭക്തിയോഗോ നാമ ദ്വാദശോഽധ്യായഃ ।38

Browse Related Categories: