నారాయణీయం దశక 3 - ఉత్తమభక్తస్య గుణాః

పఠంతో నామాని ప్రమదభరసింధౌ నిపతితాః స్మరంతో రూపం తే వరద కథయంతో గుణకథాః । చరంతో యే భక్తాస్త్వయి ఖలు రమంతే పరమమూ- నహం ధన్యాన్ మన్యే సమధిగతసర్వాభిలషితాన్ ॥1॥

గదక్లిష్టం కష్టం తవ చరణసేవారసభరేఽ- ప్యనాసక్తం చిత్తం భవతి బత విష్ణో కురు దయామ్ । భవత్పాదాంభోజస్మరణరసికో నామనివహా- నహం గాయం గాయం కుహచన వివత్స్యామి విజనే ॥2॥

కృపా తే జాతా చేత్కిమివ న హి లభ్యం తనుభృతాం మదీయక్లేశౌఘప్రశమనదశా నామ కియతీ । న కే కే లోకేఽస్మిన్ననిశమయి శోకాభిరహితా భవద్భక్తా ముక్తాః సుఖగతిమసక్తా విదధతే ॥3॥

మునిప్రౌఢా రూఢా జగతి ఖలు గూఢాత్మగతయో భవత్పాదాంభోజస్మరణవిరుజో నారదముఖాః । చరంతీశ స్వైరం సతతపరినిర్భాతపరచి - త్సదానందాద్వైతప్రసరపరిమగ్నాః కిమపరమ్ ॥4॥

భవద్భక్తిః స్ఫీతా భవతు మమ సైవ ప్రశమయే- దశేషక్లేశౌఘం న ఖలు హృది సందేహకణికా । న చేద్వ్యాసస్యోక్తిస్తవ చ వచనం నైగమవచో భవేన్మిథ్యా రథ్యాపురుషవచనప్రాయమఖిలమ్ ॥5॥

భవద్భక్తిస్తావత్ ప్రముఖమధురా త్వత్ గుణరసాత్ కిమప్యారూఢా చేదఖిలపరితాపప్రశమనీ । పునశ్చాంతే స్వాంతే విమలపరిబోధోదయమిల- న్మహానందాద్వైతం దిశతి కిమతః ప్రార్థ్యమపరమ్ ॥6॥

విధూయ క్లేశాన్మే కురు చరణయుగ్మం ధృతరసం భవత్క్షేత్రప్రాప్తౌ కరమపి చ తే పూజనవిధౌ । భవన్మూర్త్యాలోకే నయనమథ తే పాదతులసీ- పరిఘ్రాణే ఘ్రాణం శ్రవణమపి తే చారుచరితే ॥7॥

ప్రభూతాధివ్యాధిప్రసభచలితే మామకహృది త్వదీయం తద్రూపం పరమసుఖచిద్రూపముదియాత్ । ఉదంచద్రోమాంచో గలితబహుహర్షాశ్రునివహో యథా విస్మర్యాసం దురుపశమపీడాపరిభవాన్ ॥8॥