నారాయణీయం దశక 46 - విశ్వరూపదర్శనం

అయి దేవ పురా కిల త్వయి స్వయముత్తానశయే స్తనంధయే । పరిజృంభణతో వ్యపావృతే వదనే విశ్వమచష్ట వల్లవీ ॥1॥

పునరప్యథ బాలకైః సమం త్వయి లీలానిరతే జగత్పతే । ఫలసంచయవంచనక్రుధా తవ మృద్భోజనమూచురర్భకాః ॥2॥

అయి తే ప్రలయావధౌ విభో క్షితితోయాదిసమస్తభక్షిణః । మృదుపాశనతో రుజా భవేదితి భీతా జననీ చుకోప సా ॥3॥

అయి దుర్వినయాత్మక త్వయా కిము మృత్సా బత వత్స భక్షితా । ఇతి మాతృగిరం చిరం విభో వితథాం త్వం ప్రతిజజ్ఞిషే హసన్ ॥4॥

అయి తే సకలైర్వినిశ్చితే విమతిశ్చేద్వదనం విదార్యతామ్ । ఇతి మాతృవిభర్త్సితో ముఖం వికసత్పద్మనిభం వ్యదారయః ॥5॥

అపి మృల్లవదర్శనోత్సుకాం జననీం తాం బహు తర్పయన్నివ । పృథివీం నిఖిలాం న కేవలం భువనాన్యప్యఖిలాన్యదీదృశః ॥6॥

కుహచిద్వనమంబుధిః క్వచిత్ క్వచిదభ్రం కుహచిద్రసాతలమ్ । మనుజా దనుజాః క్వచిత్ సురా దదృశే కిం న తదా త్వదాననే ॥7॥

కలశాంబుధిశాయినం పునః పరవైకుంఠపదాధివాసినమ్ । స్వపురశ్చ నిజార్భకాత్మకం కతిధా త్వాం న దదర్శ సా ముఖే ॥8॥

వికసద్భువనే ముఖోదరే నను భూయోఽపి తథావిధాననః । అనయా స్ఫుటమీక్షితో భవాననవస్థాం జగతాం బతాతనోత్ ॥9॥