Sri Krishna · Traditional devotional text · Source: vignanam.org (Traditional devotional text (public-domain shlokas))
പ്രഹ്ലാദനാരദപരാശരപുംഡരീക- വ്യാസാംബരീഷശുകശൌനകഭീഷ്മകാവ്യാഃ । രുക്മാംഗദാര്ജുനവസിഷ്ഠവിഭീഷണാദ്യാ ഏതാനഹം പരമഭാഗവതാന് നമാമി ॥ 1॥
ലോമഹര്ഷണ ഉവാച
ധര്മോ വിവര്ധതി യുധിഷ്ഠിരകീര്തനേന പാപം പ്രണശ്യതി വൃകോദരകീര്തനേന । ശത്രുർവിനശ്യതി ധനംജയകീര്തനേന മാദ്രീസുതൌ കഥയതാം ന ഭവംതി രോഗാഃ ॥ 2
ബ്രഹ്മോവാച । യേ മാനവാ വിഗതരാഗപരാ¶ജ്ഞാ നാരായണം സുരഗുരും സതതം സ്മരംതി । ധ്യാനേന തേന ഹതകില്ബിഷ ചേതനാസ്തേ മാതുഃ പയോധരരസം ന പുനഃ പിബംതി ॥ 3॥
ഇംദ്ര ഉവാച
നാരായണോ നാമ നരോ നരാണാം പ്രസിദ്ധചൌരഃ കഥിതഃ പൃഥിവ്യാമ് । അനേകജന്മാര്ജിതപാപസംചയം ഹരത്യശേഷം സ്മൃതമാത്ര ഏവ യഃ ॥ 4
യുധിഷ്ഠിര ഉവാച
മേഘശ്യാമം പീതകൌശേയവാസം ശ്രീവത്സാംകം കൌസ്തുഭോദ്ഭാസിതാംഗമ് । പുണ്യോപേതം പുംഡരീകായതാക്ഷം വിഷ്ണും വംദേ സർവലോകൈകനാഥമ് ॥ 5
ഭീമ ഉവാച
ജലൌഘമഗ്നാ സചരാഽചരാ ധരാ വിഷാണകോട്യാഽഖിലവിശ്വമൂര്തിനാ । സമുദ്ധൃതാ യേന വരാഹരൂപിണാ സ മേ സ്വയംഭൂര്ഭഗവാന് പ്രസീദരു ॥ 6
അര്ജുന ഉവാച
അചിംത്യമവ്യക്തമനംതമവ്യയം വിഭും പ്രഭും ഭാവിതവിശ്വഭാവനമ് । ത്രൈലോക്യവിസ്താരവിചാരകാരകം ഹരിം പ്രപന്നോഽസ്മി ഗതിം മഹാത്മനാമ് ॥ 7
Offered for worship and study, not as prediction. Non-commercial.
More devotional texts
നകുല ഉവാച
യദി ഗമനമധസ്താത് കാലപാശാനുബംധാദ് യദി ച കുലവിഹീനേ ജായതേ പക്ഷികീടേ । കൃമിശതമപി ഗത്വാ ധ്യായതേ ചാംതരാത്മാ മമ ഭവതു ഹൃദിസ്ഥാ കേശവേ ഭക്തിരേകാ ॥ 8
സഹദേവ ഉവാച
തസ്യ യജ്ഞവരാഹസ്യ വിഷ്ണോരതുലതേജസഃ । പ്രണാമം യേ പ്രകുർവംതി തേഷാമപി നമോ നമഃ ॥ 9
കുംതീ ഉവാച
സ്വകര്മഫലനിര്ദിഷ്ടാം യാം യാം യോനിം വ്രജാമ്യഹമ് । തസ്യാം തസ്യാം ഹൃഷീകേശ ത്വയി ഭക്തിര്ദൃഢാഽസ്തു മേ ॥ 10
മാദ്രീ ഉവാച
കൃഷ്ണേ രതാഃ കൃഷ്ണമനുസ്മരംതി രാത്രൌ ച കൃഷ്ണം പുനരുത്ഥിതാ യേ । തേ ഭിന്നദേഹാഃ പ്രവിശംതി കൃഷ്ണേ ഹവിര്യഥാ മംത്രഹുതം ഹുതാശേ ॥ 11
ദ്രൌപദീ ഉവാച
കീടേഷു പക്ഷിഷു മൃഗേഷു സരീസൃപേഷു രക്ഷഃപിശാചമനുജേഷ്വപി യത്ര യത്ര । ജാതസ്യ മേ ഭവതു കേശവ ത്വത്പ്രസാദാത് ത്വയ്യേവ ഭക്തിരചലാഽവ്യഭിചാരിണീ ച ॥ 12
സുഭദ്രാ ഉവാച
ഏകോഽപി കൃഷ്ണസ്യ കൃതഃ പ്രണാമോ ദശാശ്വമേധാവഭൃഥേന തുല്യഃ । ദശാശ്വമേധീ പുനരേതി ജന്മ കൃഷ്ണപ്രണാമീ ന പുനര്ഭവായ ॥ 13
അഭിമന്യുരുവാച
ഗോവിംദ ഗോവിംദ ഹരേ മുരാരേ ഗോവിംദ ഗോവിംദ മുകുംദ കൃഷ്ണ ഗോവിംദ ഗോവിംദ രഥാംഗപാണേ । ഗോവിംദ ഗോവിംദ നമാമി നിത്യമ് ॥ 14
ധൃഷ്ടദ്യുമ്ന ഉവാച
ശ്രീരാമ നാരായണ വാസുദേവ ഗോവിംദ വൈകുംഠ മുകുംദ കൃഷ്ണ । ശ്രീകേശവാനംത നൃസിംഹ വിഷ്ണോ മാം ത്രാഹി സംസാരഭുജംഗദഷ്ടമ് ॥ 15
സാത്യകിരുവാച
അപ്രമേയ ഹരേ വിഷ്ണോ കൃഷ്ണ ദാമോദരാഽച്യുത । ഗോവിംദാനംത സർവേശ വാസുദേവ നമോഽസ്തു തേ ॥ 16
ഉദ്ധവ ഉവാച
വാസുദേവം പരിത്യജ്യ യോഽന്യം ദേവമുപാസതേ । തൃഷിതോ ജാഹ്നവീതീരേ കൂപം ഖനതി ദുര്മതിഃ ॥ 17
ധൌമ്യ ഉവാച
അപാം സമീപേ ശയനാസനസ്ഥിതേ ദിവാ ച രാത്രൌ ച യഥാധിഗച്ഛതാ । യദ്യസ്തി കിംചിത് സുകൃതം കൃതം മയാ ജനാര്ദനസ്തേന കൃതേന തുഷ്യതു ॥ 18
സംജയ ഉവാച
ആര്താ വിഷണ്ണാഃ ശിഥിലാശ്ച ഭീതാ ഘോരേഷു വ്യാഘ്രാദിഷു വര്തമാനാഃ । സംകീര്ത്യ നാരായണശബ്ദമാത്രം വിമുക്തദുഃഖാഃ സുഖിനോ ഭവംതി ॥ 19
അക്രൂര ഉവാച
അഹം തു നാരായണദാസദാസ- ദാസസ്യ ദാസസ്യ ച ദാസദാസഃ । അന്യോ ന ഹീശോ ജഗതോ നരാണാം തസ്മാദഹം ധന്യതരോഽസ്മി ലോകേ ॥ 20
വിരാട ഉവാച
വാസുദേവസ്യ യേ ഭക്താഃ ശാംതാസ്തദ്ഗതചേതസഃ । തേഷാം ദാസസ്യ ദാസോഽഹം ഭവേയം ജന്മജന്മനി ॥ 21
ഭീഷ്മ ഉവാച
വിപരീതേഷു കാലേഷു പരിക്ഷീണേഷു ബംധുഷു । ത്രാഹി മാം കൃപയാ കൃഷ്ണ ശരണാഗതവത്സല ॥ 22
ദ്രോണ ഉവാച
യേ യേ ഹതാശ്ചക്രധരേണ ദൈത്യാം- സ്ത്രൈലോക്യനാഥേന ജനാര്ദനേന । തേ തേ ഗതാ വിഷ്ണുപുരീം പ്രയാതാഃ ക്രോധോഽപി ദേവസ്യ വരേണ തുല്യഃ ॥ 23
കൃപാചാര്യ ഉവാച
മജ്ജന്മനഃ ഫലമിദം മധുകൈടഭാരേ മത്പ്രാര്ഥനീയ മദനുഗ്രഹ ഏഷ ഏവ । ത്വദ്ഭൃത്യഭൃത്യപരിചാരകഭൃത്യഭൃത്യ- ഭൃത്യസ്യ ഭൃത്യ ഇതി മാം സ്മര ലോകനാഥ ॥ 24
അശ്വത്ഥാമ ഉവാച
ഗോവിംദ കേശവ ജനാര്ദന വാസുദേവ വിശ്വേശ വിശ്വ മധുസൂദന വിശ്വരൂപ । ശ്രീപദ്മനാഭ പുരുഷോത്തമ ദേഹി ദാസ്യം നാരായണാച്യുത നൃസിംഹ നമോ നമസ്തേ ॥ 25
കര്ണ ഉവാച
നാന്യം വദാമി ന ശഋണോമി ന ചിംതയാമി നാന്യം സ്മരാമി ന ഭജാമി ന ചാശ്രയാമി । ഭക്ത്യാ ത്വദീയചരണാംബുജമാദരേണ ശ്രീശ്രീനിവാസ പുരുഷോത്തമ ദേഹി ദാസ്യമ് ॥ 26
ധൃതരാഷ്ട്ര ഉവാച
നമോ നമഃ കാരണവാമനായ നാരായണായാമിതവിക്രമായ । ശ്രീശാര്ങ്ഗചക്രാസിഗദാധരായ നമോഽസ്തു തസ്മൈ പുരുഷോത്തമായ ॥ 27
ഗാംധാരീ ഉവാച
ത്വമേവ മാതാ ച പിതാ ത്വമേവ ത്വമേവ ബംധുശ്ച സഖാ ത്വമേവ । ത്വമേവ വിദ്യാ ദ്രവിണം ത്വമേവ ത്വമേവ സർവം മമ ദേവ ദേവ ॥ 28
ദ്രുപദ ഉവാച
യജ്ഞേശാച്യുത ഗോവിംദ മാധവാനംത കേശവ । കൃഷ്ണ വിഷ്ണോ ഹൃഷീകേശ വാസുദേവ നമോഽസ്തു തേ ॥ 29
ജയദ്രഥ ഉവാച
നമഃ കൃഷ്ണായ ദേവായ ബ്രഹ്മണേഽനംതശക്തയേ । യോഗേശ്വരായ യോഗായ ത്വാമഹം ശരണം ഗതഃ ॥ 30
വികര്ണ ഉവാച
കൃഷ്ണായ വാസുദേവായ ദേവകീനംദനായ ച । നംദഗോപകുമാരായ ഗോവിംദായ നമോ നമഃ ॥ 31
വിരാട ഉവാച
നമോ ബ്രഹ്മണ്യദേവായ ഗോബ്രാഹ്മണഹിതായ ച । ജഗദ്ധിതായ കൃഷ്ണായ ഗോവിംദായ നമോ നമഃ ॥ 32
ശല്യ ഉവാച
അതസീപുഷ്പസംകാശം പീതവാസസമച്യുതമ് । യേ നമസ്യംതി ഗോവിംദം തേഷാം ന വിദ്യതേ ഭയമ് ॥ 33
ബലഭദ്ര ഉവാച
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ കൃപാലോ ത്വമഗതീനാം ഗതിര്ഭവ । സംസാരാര്ണവമഗ്നാനാം പ്രസീദ പുരുഷോത്തമ ॥ 34
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച
കൃഷ്ണ കൃഷ്ണേതി കൃഷ്ണേതി യോ മാം സ്മരതി നിത്യശഃ । ജലം ഭിത്വാ യഥാ പദ്മം നരകാദുദ്ധരാമ്യഹമ് ॥ 35
ശ്രീകൃഷ്ണ ഉവാച
നിത്യം വദാമി മനുജാഃ സ്വയമൂര്ധ്വബാഹു- ര്യോ മാം മുകുംദ നരസിംഹ ജനാര്ദനേതി । ജീവോ ജപത്യനുദിനം മരണേ രണേ വാ പാഷാണകാഷ്ഠസദൃശായ ദദാമ്യഭീഷ്ടമ് ॥ 36
ഈശ്വര ഉവാച
സകൃന്നാരായണേത്യുക്ത്വാ പുമാന് കല്പശതത്രയമ് । ഗംഗാദിസർവതീര്ഥേഷു സ്നാതോ ഭവതി പുത്രക ॥ 37
സൂത ഉവാച
തത്രൈവ ഗംഗാ യമുനാ ച തത്ര ഗോദാവരീ സിംധു സരസ്വതീ ച । സർവാണി തീര്ഥാനി വസംതി തത്ര യത്രാച്യുതോദാര കഥാപ്രസംഗഃ ॥ 38
യമ ഉവാച
നരകേ പച്യമാനം തു യമേനം പരിഭാഷിതമ് । കിം ത്വയാ നാര്ചിതോ ദേവഃ കേശവഃ ക്ലേശനാശനഃ ॥ 35
നാരദ ഉവാച
ജന്മാംതരസഹസ്രേണ തപോധ്യാനസമാധിനാ । നരാണാം ക്ഷീണപാപാനാം കൃഷ്ണേ ഭക്തിഃ പ്രജായതേ ॥ 40
പ്രഹ്ലാദ ഉവാച
നാഥ യോനിസഹസ്രേഷു യേഷു യേഷു വ്രജാമ്യഹമ് । തേഷു തേഷ്വചലാ ഭക്തിരച്യുതാഽസ്തു സദാ ത്വയി ॥ 41
യാ പ്രീതിരവിവേകനാം വിഷയേഷ്വനപായിനി । ത്വാമനുസ്മരതഃ സാ മേ ഹൃദയാന്മാഽപസര്പതു ॥ 42॥
വിശ്വാമിത്ര ഉവാച
കിം തസ്യ ദാനൈഃ കിം തീര്ഥൈഃ കിം തപോഭിഃ കിമധ്വരൈഃ । യോ നിത്യം ധ്യായതേ ദേവം നാരായണമനന്യധീഃ ॥ 43
ജമദഗ്നിരുവാച
നിത്യോത്സവോ ഭവേത്തേഷാം നിത്യം നിത്യം ച മംഗലമ് । യേഷാം ഹൃദിസ്ഥോ ഭഗവാന്മംഗലായതനം ഹരിഃ ॥ 44
ഭരദ്വാജ ഉവാച
ലാഭസ്തേഷാം ജയസ്തേഷാം കുതസ്തേഷാം പരാജയഃ । യേഷാമിംദീശ്വരശ്യാമോ ഹൃദയസ്ഥോ ജനാര്ദനഃ ॥ 45
ഗൌതമ ഉവാച
ഗോകോടിദാനം ഗ്രഹണേഷു കാശീ- പ്രയാഗഗംഗായുതകല്പവാസഃ । യജ്ഞായുതം മേരുസുവര്ണദാനം ഗോവിംദനാമസ്മരണേന തുല്യമ് ॥ 46
അഗ്നിരുവാച
ഗോവിംദേതി സദാ സ്നാനം ഗോവിംദേതി സദാ ജപഃ । ഗോവിംദേതി സദാ ധ്യാനം സദാ ഗോവിംദകീര്തനമ് ॥ 47
ത്ര്യക്ഷരം പരമം ബ്രഹ്മ ഗോവിംദ ത്ര്യക്ഷരം പരമ് । തസ്മാദുച്ചാരിതം യേന ബ്രഹ്മഭൂയായ കല്പതേ ॥ 48॥
വേദവ്യാസ ഉവാച
അച്യുതഃ കല്പവൃക്ഷോഽസാവനംതഃ കാമധേനു വൈ । ചിംതാമണിസ്തു ഗോവിംദോ ഹരേര്നാമ വിചിംതയേത് ॥ 49
ഇംദ്ര ഉവാച
ജയതു ജയതു ദേവോ ദേവകീനംദനോഽയം ജയതു ജയതു കൃഷ്ണോ വൃഷ്ണിവംശപ്രദീപഃ । ജയതു ജയതു മേഘശ്യാമലഃ കോമലാംഗോ ജയതു ജയതു പൃഥ്വീഭാരനാശോ മുകുംദഃ ॥ 50
പിപ്പലായന ഉവാച
ശ്രീമന്നൃസിംഹവിഭവേ ഗരുഡധ്വജായ താപത്രയോപശമനായ ഭവൌഷധായ । കൃഷ്ണായ വൃശ്ചികജലാഗ്നിഭുജംഗരോഗ- ക്ലേശവ്യയായ ഹരയേ ഗുരവേ നമസ്തേ ॥ 51
ആവിര്ഹോത്ര ഉവാച
കൃഷ്ണ ത്വദീയപദപംകജപംജരാംതേ അദ്യൈവ മേ വിശതു മാനസരാജഹംസഃ । പ്രാണപ്രയാണസമയേ കഫവാതപിത്തൈഃ കംഠാവരോധനവിധൌ സ്മരണം കുതസ്തേ ॥ 52
വിദുര ഉവാച
ഹരേര്നാമൈവ നാമൈവ നാമൈവ മമ ജീവനമ് । കലൌ നാസ്ത്യേവ നാസ്ത്യേവ നാസ്ത്യേവ ഗതിരന്യഥാ ॥ 53
വസിഷ്ഠ ഉവാച
കൃഷ്ണേതി മംഗലം നാമ യസ്യ വാചി പ്രവര്തതേ । ഭസ്മീഭവംതി തസ്യാശു മഹാപാതകകോടയഃ ॥ 54
അരുംധത്യുവാച
കൃഷ്ണായ വാസുദേവായ ഹരയേ പരമാത്മനേ । പ്രണതക്ലേശനാശായ ഗോവിംദായ നമോ നമഃ ॥ 55
കശ്യപ ഉവാച
കൃഷ്ണാനുസ്മരണാദേവ പാപസംഘട്ടപംജരമ് । ശതധാ ഭേദമാപ്നോതി ഗിരിർവജ്രഹതോ യഥാ ॥ 56
ദുര്യോധന ഉവാച
ജാനാമി ധര്മം ന ച മേ പ്രവൃത്തി- ര്ജാനാമി പാപം ന ച മേ നിവൃത്തിഃ । കേനാപി ദേവേന ഹൃദി സ്ഥിതേന യഥാ നിയുക്തോഽസ്മി തഥാ കരോമി ॥ 57
യംത്രസ്യ മമ ദോഷേണ ക്ഷമ്യതാം മധുസൂദന । അഹം യംത്രം ഭവാന് യംത്രീ മമ ദോഷോ ന ദീയതാമ് ॥ 58॥
ഭൃഗുരുവാച
നാമൈവ തവ ഗോവിംദ നാമ ത്വത്തഃ ശതാധികമ് । ദദാത്ത്യുച്ചാരണാന്മുക്തിഃ ഭവാനഷ്ടാംഗയോഗതഃ ॥ 59
ലോമശ ഉവാച
നമാമി നാരായണ പാദപംകജം കരോമി നാരായണപൂജനം സദാ । വദാമി നാരായണനാമ നിര്മലം സ്മരാമി നാരായണതത്ത്വമവ്യയമ് ॥ 60
ശൌനക ഉവാച
സ്മൃതേഃ സകലകല്യാണം ഭജനം യസ്യ ജായതേ । പുരുഷം തമജം നിത്യം വ്രജാമി ശരണം ഹരിമ് ॥ 61
ഗര്ഗ ഉവാച
നാരായണേതി മംത്രോഽസ്തി വാഗസ്തി വശവര്തിനീ । തഥാപി നരകേ ഘോരേ പതംതീത്യദ്ഭുതം മഹത് ॥ 62
ദാല്ഭ്യ ഉവാച
കിം തസ്യ ബഹുഭിര്മംത്രൈര്ഭക്തിര്യസ്യ ജനാര്ദനേ । നമോ നാരായണായേതി മംത്രഃ സർവാര്ഥസാധാകേ ॥ 63
വൈശംപായന ഉവാച
യത്ര യോഗേശ്വരഃ കൃഷ്ണോ യത്ര പാര്ഥോ ധനുര്ധരഃ । തത്ര ശ്രീർവിജയോ ഭൂതിര്ധ്രുവാ നീതിര്മതിര്മമ ॥ 64
അഗ്നിരുവാച
ഹരിര്ഹരതി പാപാനി ദുഷ്ടചിത്തൈരപി സ്മൃതഃ । അനിച്ഛയാപി സംസ്പൃഷ്ടോ ദഹത്യേവ ഹി പാവകഃ ॥ 65
പരമേശ്വര ഉവാച
സകൃദുച്ചരിതം യേന ഹരിരിത്യക്ഷരദ്വയമ് । ലബ്ധഃ പരികരസ്തേന മോക്ഷായ ഗമനം പ്രതി ॥ 66
പുലസ്ത്യ ഉവാച
ഹേ ജിഹ്വേ രസസാരജ്ഞേ സർവദാ മധുരപ്രിയേ । നാരായണാഖ്യപീയൂഷം പിബ ജിഹ്വേ നിരംതരമ് ॥ 67
വ്യാസ ഉവാച
സത്യം സത്യം പുനഃ സത്യം സത്യം സത്യം വദാമ്യഹമ് । നാസ്തി വേദാത്പരം ശാസ്ത്രം ന ദേവഃ കേശവാത്പരഃ ॥ 68
ധന്വംതരിരുവാച
അച്യുതാനംത ഗോവിംദ നാമോച്ചാരണഭേഷജാത് । നശ്യംതി സകലാ രോഗാഃ സത്യം സത്യം വദാമ്യഹമ് ॥ 69
മാര്കംഡേയ ഉവാച
സ്വര്ഗദം മോക്ഷദം ദേവം സുഖദം ജഗതോ ഗുരുമ് । കഥം മുഹുര്തമപി തം വാസുദേവം ന ചിംതയേത് ॥ 70
അഗസ്ത്യ ഉവാച
നിമിഷം നിമിഷാര്ധം വാ പ്രാണിനാം വിഷ്ണുചിംതനമ് । തത്ര തത്ര കുരുക്ഷേത്രം പ്രയാഗോ നൈമിഷം വരമ് ॥ 71
വാമദേവ ഉവാച
നിമിഷം നിമിഷാര്ധം വാ പ്രാണിനാം വിഷ്ണുചിംതനമ് । കല്പകോടിസഹസ്രാണി ലഭതേ വാംഛിതം ഫലമ് ॥ 72
ശുക ഉവാച
ആലോഡ്യ സർവശാസ്ത്രാണി വിചാര്യ ച പുനഃ പുനഃ । ഇദമേകം സുനിഷ്പന്നം ധ്യേയോ നാരായണഃ സദാ ॥ 73
ശ്രീമഹാദേവ ഉവാച
ശരീരേ ജര്ജരീഭൂതേ വ്യാധിഗ്രസ്തേ കലേവരേ । ഔഷധം ജാഹ്നവീതോയം വൈദ്യോ നാരായണോ ഹരിഃ ॥ 74
ശൌനക ഉവാച
ഭോജനാച്ഛാദനേ ചിംതാം വൃഥാ കുർവംതി വൈഷ്ണവാഃ । യോഽസൌ വിശ്വംഭരോ ദേവഃ സ കിം ഭക്താനുപേക്ഷതേ ॥ 75
സനത്കുമാര ഉവാച
യസ്യ ഹസ്തേ ഗദാ ചക്രം ഗരുഡോ യസ്യ വാഹനമ് । ശംഖചക്രഗദാപദ്മീ സ മേ വിഷ്ണുഃ പ്രസീദതു ॥ 76
ഏവം ബ്രഹ്മാദയോ ദേവാ ഋഷയശ്ച തപോധനാഃ । കീര്തയംതി സുരശ്രേഷ്ഠമേവം നാരായണം വിഭുമ് ॥ 77॥
ഇദം പവിത്രമായുഷ്യം പുണ്യം പാപപ്രണാശനമ് । ദുഃസ്വപ്നനാശനം സ്തോത്രം പാംഡവൈഃ പരികീര്തിതമ് ॥ 78॥
യഃ പഠേത്പ്രാതരുത്ഥായ ശുചിസ്തദ്ഗതമാനസഃ । ഗവാം ശതസഹസ്രസ്യ സമ്യഗ്ദത്തസ്യ യത്ഫലമ് ॥ 79॥
തത്ഫലം സമവാപ്നോതി യഃ പഠേദിതി സംസ്തവമ് । സർവപാപവിനിര്മുക്തോ വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി ॥ 80॥
ഗംഗാ ഗീതാ ച ഗായത്രീ ഗോവിംദോ ഗരുഡധ്വജഃ । ഗകാരൈഃ പംചഭിര്യുക്തഃ പുനര്ജന്മ ന വിദ്യതേ ॥ 81॥
ഗീതാം യഃ പഠതേ നിത്യം ശ്ലോകാര്ധം ശ്ലോകമേവ വാ । മുച്യതേ സർവപാപേഭ്യോ വിഷ്ണുലോകം സ ഗച്ഛതി ॥ 82॥
ഇതി പാംഡവഗീതാ അഥവാ പ്രപന്നഗീതാ സമാപ്താ ।
ഓം തത്സത് ।
Browse Related Categories: