ఉద్ధవగీతా - ప్రథమోఽధ్యాయః

രാജാ ഉവാച

ബ്രഹ്മണ്യാനാം വദാന്യാനാം നിത്യം വൃദ്ധൌപസേവിനാമ് । വിപ്രശാപഃ കഥം അഭൂത് വൃഷ്ണീനാം കൃഷ്ണചേതസാമ് ॥ 8

യത് നിമിത്തഃ സഃ വൈ ശാപഃ യാദൃശഃ ദ്വിജസത്തമ । കഥം ഏകാത്മനാം ഭേദഃ ഏതത് സർവം വദസ്വ മേ ॥ 9॥

ശ്രീശുകഃ ഉവാച

ബിഭ്രത് വപുഃ സകലസുംദരസംനിവേശമ് കര്മാചരന് ഭുവി സുമംഗലം ആപ്തകാമഃ । ആസ്ഥായ ധാമ രമമാണഃ ഉദാരകീര്തിഃ സംഹര്തും ഐച്ഛത കുലം സ്ഥിതകൃത്യശേഷഃ ॥ 10

കര്മാണി പുണ്യനിവഹാനി സുമംഗലാനി ഗായത് ജഗത് കലിമലാപഹരാണി കൃത്വാ । കാല ആത്മനാ നിവസതാ യദുദേവഗേഹേ പിംഡാരകം സമഗമന് മുനയഃ നിസൃഷ്ടാഃ ॥ 11॥

വിശ്വാമിത്രഃ അസിതഃ കണ്വഃ ദുർവാസാഃ ഭൃഗുഃ അംഗിരാഃ । കശ്യപഃ വാമദേവഃ അത്രിഃ വസിഷ്ഠഃ നാരദ ആദയഃ ॥ 12॥

ക്രീഡംതഃ താന് ഉപവ്രജ്യ കുമാരാഃ യദുനംദനാഃ । ഉപസംഗൃഹ്യ പപ്രച്ഛുഃ അവിനീതാ വിനീതവത് ॥ 13॥

തേ വേഷയിത്വാ സ്ത്രീവേഷൈഃ സാംബം ജാംബവതീസുതമ് । ഏഷാ പൃച്ഛതി വഃ വിപ്രാഃ അംതർവത് ന്യസിത ഈക്ഷണാ ॥ 14॥

പ്രഷ്ടും വിലജ്ജതി സാക്ഷാത് പ്രബ്രൂത അമോഘദര്ശനാഃ । പ്രസോഷ്യംതി പുത്രകാമാ കിംസ്വിത് സംജനയിഷ്യതി ॥ 15॥

ഏവം പ്രലബ്ധ്വാ മുനയഃ താന് ഊചുഃ കുപിതാ നൃപ । ജനയിഷ്യതി വഃ മംദാഃ മുസലം കുലനാശനമ് ॥ 16॥

തത് ശ‍ഋത്വാ തേ അതിസംത്രസ്താഃ വിമുച്യ സഹസോദരമ് । സാംബസ്യ ദദൃശുഃ തസ്മിന് മുസലം ഖലു അയസ്മയമ് ॥ 17॥

കിം കൃതം മംദഭാഗ്യൈഃ കിം വദിഷ്യംതി നഃ ജനാഃ । ഇതി വിഹ്വലിതാഃ ഗേഹാന് ആദായ മുസലം യയുഃ ॥ 18॥

തത് ച ഉപനീയ സദസി പരിമ്ലാനമുഖശ്രിയഃ । രാജ്ഞഃ ആവേദയാന് ചക്രുഃ സർവയാദവസംനിധൌ ॥ 19॥

ശ്രുത്വാ അമോഘം വിപ്രശാപം ദൃഷ്ട്വാ ച മുസലം നൃപ । വിസ്മിതാഃ ഭയസംത്രസ്താഃ ബഭൂവുഃ ദ്വാരകൌകസഃ ॥ 20॥

തത് ചൂര്ണയിത്വാ മുസലം യദുരാജഃ സഃ ആഹുകഃ । സമുദ്രസലിലേ പ്രാസ്യത് ലോഹം ച അസ്യ അവശേഷിതമ് ॥ 21॥

കശ്ചിത് മത്സ്യഃ അഗ്രസീത് ലോഹം ചൂര്ണാനി തരലൈഃ തതഃ । ഉഹ്യമാനാനി വേലായാം ലഗ്നാനി ആസന് കില ഐരികാഃ ॥ 22॥

മത്സ്യഃ ഗൃഹീതഃ മത്സ്യഘ്നൈഃ ജാലേന അന്യൈഃ സഹ അര്ണവേ । തസ്യ ഉദരഗതം ലോഹം സഃ ശല്യേ ലുബ്ധകഃ അകരോത് ॥ 23॥

ഭഗവാന് ജ്ഞാതസർവാര്ഥഃ ഈശ്വരഃ അപി തദന്യഥാ । കര്തും ന ഐച്ഛത് വിപ്രശാപം കാലരൂപീ അന്വമോദത ॥ 24॥

ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതേ മഹാപുരാണേ പാരമഹംസ്യാം സംഹിതായാമേകാദശസ്കംധേ വിപ്രശാപോ നാമ പ്രഥമോഽധ്യായഃ ॥

Browse Related Categories: