ఉద్ధవగీతా - నవమోఽధ్యాయః

7॥

ఉభయోః అపి అభూత్ ఘోషః హి అవఘ్నంత్యాః స్మ శంఖయోః । తత్ర అపి ఏకం నిరభిదత్ ఏకస్మాన్ న అభవత్ ధ్వనిః ॥ 8॥

అన్వశిక్షం ఇమం తస్యాః ఉపదేశం అరిందమ । లోకాన్ అనుచరన్ ఏతాన్ లోకతత్త్వవివిత్సయా ॥ 9॥

వాసే బహూనాం కలహః భవేత్ వార్తా ద్వయోః అపి । ఏకః ఏవ చరేత్ తస్మాత్ కుమార్యాః ఇవ కంకణః ॥ 10॥

మనః ఏకత్ర సంయుజ్యాత్ జితశ్వాసః జిత ఆసనః । వైరాగ్యాభ్యాసయోగేన ధ్రియమాణం అతంద్రితః ॥ 11॥

యస్మిన్ మనః లబ్ధపదం యత్ ఏతత్ శనైః శనైః ముంచతి కర్మరేణూన్ । సత్త్వేన వృద్ధేన రజః తమః చ విధూయ నిర్వాణం ఉపైతి అనింధనమ్ ॥ 12॥

తత్ ఏవం ఆత్మని అవరుద్ధచిత్తః న వేద కించిత్ బహిః అంతరం వా । యథా ఇషుకారః నృపతిం వ్రజంతం ఇషౌ గతాత్మా న దదర్శ పార్శ్వే ॥ 13॥

ఏకచార్యనికేతః స్యాత్ అప్రమత్తః గుహాశయః । అలక్ష్యమాణః ఆచారైః మునిః ఏకః అల్పభాషణః ॥ 14॥

గృహారంభః అతిదుఃఖాయ విఫలః చ అధ్రువాత్మనః । సర్పః పరకృతం వేశ్మ ప్రవిశ్య సుఖం ఏధతే ॥ 15॥

ఏకో నారాయణో దేవః పూర్వసృష్టం స్వమాయయా । సంహృత్య కాలకలయా కల్పాంత ఇదమీశ్వరః ॥ 16॥

ఏక ఏవాద్వితీయోఽభూదాత్మాధారోఽఖిలాశ్రయః । కాలేనాత్మానుభావేన సామ్యం నీతాసు శక్తిషు । సత్త్వాదిష్వాదిపుఏరుషః ప్రధానపురుషేశ్వరః ॥ 17॥

పరావరాణాం పరమ ఆస్తే కైవల్యసంజ్ఞితః । కేవలానుభవానందసందోహో నిరుపాధికః ॥ 18॥

కేవలాత్మానుభావేన స్వమాయాం త్రిగుణాత్మికామ్ । సంక్షోభయన్సృజత్యాదౌ తయా సూత్రమరిందమ ॥ 19॥

తామాహుస్త్రిగుణవ్యక్తిం సృజంతీం విశ్వతోముఖమ్ । యస్మిన్ప్రోతమిదం విశ్వం యేన సంసరతే పుమాన్ ॥ 20॥

యథా ఊర్ణనాభిః హృదయాత్ ఊర్ణాం సంతత్య వక్త్రతః । తయా విహృత్య భూయస్తాం గ్రసతి ఏవం మహేశ్వరః ॥ 21॥

యత్ర యత్ర మనః దేహీ ధారయేత్ సకలం ధియా । స్నేహాత్ ద్వేషాత్ భయాత్ వా అపి యాతి తత్ తత్ సరూపతామ్ ॥ 22॥

కీటః పేశస్కృతం ధ్యాయన్ కుడ్యాం తేన ప్రవేశితః । యాతి తత్ స్సత్మతాం రాజన్ పూర్వరూపం అసంత్యజన్ ॥ 23॥

ఏవం గురుభ్యః ఏతేభ్యః ఏష మే శిక్షితా మతిః । స్వాత్మా ఉపశిక్షితాం బుద్ధిం శ్రుణు మే వదతః ప్రభో ॥ 24॥

దేహః గురుః మమ విరక్తివివేకహేతుః బిభ్రత్ స్మ సత్త్వనిధనం సతత అర్త్యుత్ అర్కమ్ । తత్త్వాని అనేన విమృశామి యథా తథా అపి పారక్యం ఇతి అవసితః విచరామి అసంగః ॥ 25॥

జాయాత్మజార్థపశుభృత్యగృహాప్తవర్గాన్ పుష్ణాతి యత్ ప్రియచికీర్షయా వితన్వన్ ॥

స్వాంతే సకృచ్ఛ్రం అవరుద్ధధనః సః దేహః సృష్ట్వా అస్య బీజం అవసీదతి వృక్షధర్మా ॥ 26॥

జిహ్వా ఏకతః అముం అవకర్షతి కర్హి తర్షా శిశ్నః అన్యతః త్వక్ ఉదరం శ్రవణం కుతశ్చిత్ । గ్రాణః అన్యతః చపలదృక్ క్వ చ కర్మశక్తిః బహ్వ్యః సపత్న్యః ఇవ గేహపతిం లునంతి ॥ 27॥

సృష్ట్వా పురాణి వివిధాని అజయా ఆత్మశక్త్యా వృక్షాన్ సరీసృపపశూన్ఖగదంశమత్స్యాన్ । తైః తైః అతుష్టహృదయః పురుషం విధాయ బ్రహ్మావలోకధిషణం ముదమాప దేవః ॥ 28॥

లబ్ధ్వా సుదుర్లభం ఇదం బహుసంభవాంతే మానుష్యమర్థదమనిత్యమపీహ ధీరః । తూర్ణం యతేత న పతేత్ అనుమృత్యుః యావత్ నిఃశ్రేయసాయ విషయః ఖలు సర్వతః స్యాత్ ॥ 29॥

ఏవం సంజాతవైరాగ్యః విజ్ఞానలోక ఆత్మని । విచరామి మహీం ఏతాం ముక్తసంగః అనహంకృతిః ॥ 30॥

న హి ఏకస్మాత్ గురోః జ్ఞానం సుస్థిరం స్యాత్ సుపుష్కలమ్ । బ్రహ్మ ఏతత్ అద్వితీయం వై గీయతే బహుధా ఋషిభిః ॥ 31॥

శ్రీభగవానువాచ

ఇత్యుక్త్వా స యదుం విప్రస్తమామంత్రయ గభీరధీః । వందితో।ఆభ్యర్థితో రాజ్ఞా యయౌ ప్రీతో యథాగతమ్ ॥ 32

అవధూతవచః శ్రుత్వా పూర్వేషాం నః స పూర్వజః । సర్వసంగవినిర్ముక్తః సమచిత్తో బభూవ హ ॥ 33॥

(ఇతి అవధూతగీతమ్ ।)

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయామేకాదశస్కంధే భగవదుద్ధవసంవాదే నవమోఽధ్యాయః ॥

Browse Related Categories: