দশকং 1 - ভগবতঃ স্বরূপং তথা মাহাত্ম্যম্

സാംദ്രാനംദാവബോധാത്മകമനുപമിതം കാലദേശാവധിഭ്യാം നിര്മുക്തം നിത്യമുക്തം നിഗമശതസഹസ്രേണ നിര്ഭാസ്യമാനമ് । അസ്പഷ്ടം ദൃഷ്ടമാത്രേ പുനരുരുപുരുഷാര്ഥാത്മകം ബ്രഹ്മ തത്വം തത്താവദ്ഭാതി സാക്ഷാദ് ഗുരുപവനപുരേ ഹംത ഭാഗ്യം ജനാനാമ് ॥ 1 ॥

ഏവംദുര്ലഭ്യവസ്തുന്യപി സുലഭതയാ ഹസ്തലബ്ധേ യദന്യത് തന്വാ വാചാ ധിയാ വാ ഭജതി ബത ജനഃ ക്ഷുദ്രതൈവ സ്ഫുടേയമ് । ഏതേ താവദ്വയം തു സ്ഥിരതരമനസാ വിശ്വപീഡാപഹത്യൈ നിശ്ശേഷാത്മാനമേനം ഗുരുപവനപുരാധീശമേവാശ്രയാമഃ ॥ 2 ॥

സത്ത്വം യത്തത് പരാഭ്യാമപരികലനതോ നിര്മലം തേന താവത് ഭൂതൈര്ഭൂതേംദ്രിയൈസ്തേ വപുരിതി ബഹുശഃ ശ്രൂയതേ വ്യാസവാക്യമ്। തത് സ്വച്ഛ്ത്വാദ്യദാച്ഛാദിതപരസുഖചിദ്ഗര്ഭനിര്ഭാസരൂപം തസ്മിന് ധന്യാ രമംതേ ശ്രുതിമതിമധുരേ സുഗ്രഹേ വിഗ്രഹേ തേ ॥ 3 ॥

നിഷ്കംപേ നിത്യപൂര്ണേ നിരവധിപരമാനംദപീയൂഷരൂപേ നിര്ലീനാനേകമുക്താവലിസുഭഗതമേ നിര്മലബ്രഹ്മസിംധൌ । കല്ലോലോല്ലാസതുല്യം ഖലു വിമലതരം സത്ത്വമാഹുസ്തദാത്മാ കസ്മാന്നോ നിഷ്കലസ്ത്വം സകല ഇതി വചസ്ത്വത്കലാസ്വേവ ഭൂമന് ॥ 4 ॥

നിർവ്യാപാരോഽപി നിഷ്കാരണമജ ഭജസേ യത്ക്രിയാമീക്ഷണാഖ്യാം തേനൈവോദേതി ലീനാ പ്രകൃതിരസതികല്പാഽപി കല്പാദികാലേ। തസ്യാഃ സംശുദ്ധമംശം കമപി തമതിരോധായകം സത്ത്വരൂപം സ ത്വം ധൃത്വാ ദധാസി സ്വമഹിമവിഭവാകുംഠ വൈകുംഠ രൂപം॥5॥

തത്തേ പ്രത്യഗ്രധാരാധരലലിതകലായാവലീകേലികാരം ലാവണ്യസ്യൈകസാരം സുകൃതിജനദൃശാം പൂര്ണപുണ്യാവതാരമ്। ലക്ഷ്മീനിശ്ശംകലീലാനിലയനമമൃതസ്യംദസംദോഹമംതഃ സിംചത് സംചിംതകാനാം വപുരനുകലയേ മാരുതാഗാരനാഥ ॥6॥

കഷ്ടാ തേ സൃഷ്ടിചേഷ്ടാ ബഹുതരഭവഖേദാവഹാ ജീവഭാജാ- മിത്യേവം പൂർവമാലോചിതമജിത മയാ നൈവമദ്യാഭിജാനേ। നോചേജ്ജീവാഃ കഥം വാ മധുരതരമിദം ത്വദ്വപുശ്ചിദ്രസാര്ദ്രം നേത്രൈഃ ശ്രോത്രൈശ്ച പീത്വാ പരമരസസുധാംഭോധിപൂരേ രമേരന്॥7॥