নারাযণীয়ং দশক 31 - বলিদর্পহরণম্

പ്രീത്യാ ദൈത്യസ്തവ തനുമഹഃപ്രേക്ഷണാത് സർവഥാഽപി ത്വാമാരാധ്യന്നജിത രചയന്നംജലിം സംജഗാദ । മത്തഃ കിം തേ സമഭിലഷിതം വിപ്രസൂനോ വദ ത്വം വിത്തം ഭക്തം ഭവനമവനീം വാഽപി സർവം പ്രദാസ്യേ ॥1॥

താമീക്ഷണാം ബലിഗിരമുപാകര്ണ്യ കാരുണ്യപൂര്ണോഽ- പ്യസ്യോത്സേകം ശമയിതുമനാ ദൈത്യവംശം പ്രശംസന് । ഭൂമിം പാദത്രയപരിമിതാം പ്രാര്ഥയാമാസിഥ ത്വം സർവം ദേഹീതി തു നിഗദിതേ കസ്യ ഹാസ്യം ന വാ സ്യാത് ॥2॥

വിശ്വേശം മാം ത്രിപദമിഹ കിം യാചസേ ബാലിശസ്ത്വം സർവാം ഭൂമിം വൃണു കിമമുനേത്യാലപത്ത്വാം സ ദൃപ്യന് । യസ്മാദ്ദര്പാത് ത്രിപദപരിപൂര്ത്യക്ഷമഃ ക്ഷേപവാദാന് ബംധം ചാസാവഗമദതദര്ഹോഽപി ഗാഢോപശാംത്യൈ ॥3॥

പാദത്രയ്യാ യദി ന മുദിതോ വിഷ്ടപൈര്നാപി തുഷ്യേ- ദിത്യുക്തേഽസ്മിന് വരദ ഭവതേ ദാതുകാമേഽഥ തോയമ് । ദൈത്യാചാര്യസ്തവ ഖലു പരീക്ഷാര്ഥിനഃ പ്രേരണാത്തം മാ മാ ദേയം ഹരിരയമിതി വ്യക്തമേവാബഭാഷേ ॥4॥

യാചത്യേവം യദി സ ഭഗവാന് പൂര്ണകാമോഽസ്മി സോഽഹം ദാസ്യാമ്യേവ സ്ഥിരമിതി വദന് കാവ്യശപ്തോഽപി ദൈത്യഃ । വിംധ്യാവല്യാ നിജദയിതയാ ദത്തപാദ്യായ തുഭ്യം ചിത്രം ചിത്രം സകലമപി സ പ്രാര്പയത്തോയപൂർവമ് ॥5॥

നിസ്സംദേഹം ദിതികുലപതൌ ത്വയ്യശേഷാര്പണം തദ്- വ്യാതന്വാനേ മുമുചുഃ-ഋഷയഃ സാമരാഃ പുഷ്പവര്ഷമ് । ദിവ്യം രൂപം തവ ച തദിദം പശ്യതാം വിശ്വഭാജാ- മുച്ചൈരുച്ചൈരവൃധദവധീകൃത്യ വിശ്വാംഡഭാംഡമ് ॥6॥

ത്വത്പാദാഗ്രം നിജപദഗതം പുംഡരീകോദ്ഭവോഽസൌ കുംഡീതോയൈരസിചദപുനാദ്യജ്ജലം വിശ്വലോകാന് । ഹര്ഷോത്കര്ഷാത് സുബഹു നനൃതേ ഖേചരൈരുത്സവേഽസ്മിന് ഭേരീം നിഘ്നന് ഭുവനമചരജ്ജാംബവാന് ഭക്തിശാലീ ॥7॥