নারাযণীয়ং দশক 66 - গোপীজনাহ্লাদনম্

उपयातानां सुदृशां कुसुमायुधबाणपातविवशानाम् । अभिवांछितं विधातुं कृतमतिरपि ता जगाथ वाममिव ॥1॥

गगनगतं मुनिनिवहं श्रावयितुं जगिथ कुलवधूधर्मम् । धर्म्यं खलु ते वचनं कर्म तु नो निर्मलस्य विश्वास्यम् ॥2॥

आकर्ण्य ते प्रतीपां वाणीमेणीदृशः परं दीनाः । मा मा करुणासिंधो परित्यजेत्यतिचिरं विलेपुस्ताः ॥3॥

तासां रुदितैर्लपितैः करुणाकुलमानसो मुरारे त्वम् । ताभिस्समं प्रवृत्तो यमुनापुलिनेषु काममभिरंतुम् ॥4॥

चंद्रकरस्यंदलसत्सुंदरयमुनातटांतवीथीषु । गोपीजनोत्तरीयैरापादितसंस्तरो न्यषीदस्त्वम् ॥5॥

सुमधुरनर्मालपनैः करसंग्रहणैश्च चुंबनोल्लासैः । गाढालिंगनसंगैस्त्वमंगनालोकमाकुलीचकृषे ॥6॥

वासोहरणदिने यद्वासोहरणं प्रतिश्रुतं तासाम् । तदपि विभो रसविवशस्वांतानां कांत सुभ्रुवामदधाः ॥7॥

कंदलितघर्मलेशं कुंदमृदुस्मेरवक्त्रपाथोजम् । नंदसुत त्वां त्रिजगत्सुंदरमुपगूह्य नंदिता बालाः ॥8॥

विरहेष्वंगारमयः शृंगारमयश्च संगमे हि त्वम् नितरामंगारमयस्तत्र पुनस्संगमेऽपि चित्रमिदम् ॥9॥