নারাযণীয়ং দশক 91 - ভক্তিমহত্ত্বম্

śrīkṛṣṇa tvatpadōpāsanamabhayatamaṃ baddhamithyārthadṛṣṭē- rmartyasyārtasya manyē vyapasarati bhayaṃ yēna sarvātmanaiva । yattāvat tvatpraṇītāniha bhajanavidhīnāsthitō mōhamārgē dhāvannapyāvṛtākṣaḥ skhalati na kuhachiddēvadēvākhilātman ॥1॥

bhūman kāyēna vāchā muhurapi manasā tvadbalaprēritātmā yadyat kurvē samastaṃ tadiha paratarē tvayyasāvarpayāmi । jātyāpīha śvapākastvayi nihitamanaḥkarmavāgindriyārtha- prāṇō viśvaṃ punītē na tu vimukhamanāstvatpadādvipravaryaḥ ॥2॥

bhītirnāma dvitīyādbhavati nanu manaḥkalpitaṃ cha dvitīyaṃ tēnaikyābhyāsaśīlō hṛdayamiha yathāśakti buddhyā nirundhyām । māyāviddhē tu tasmin punarapi na tathā bhāti māyādhināthaṃ taṃ tvāṃ bhaktyā mahatyā satatamanubhajanīśa bhītiṃ vijahyām ॥3॥

bhaktērutpattivṛddhī tava charaṇajuṣāṃ saṅgamēnaiva puṃsā- māsādyē puṇyabhājāṃ śriya iva jagati śrīmatāṃ saṅgamēna । tatsaṅgō dēva bhūyānmama khalu satataṃ tanmukhādunmiṣadbhi- stvanmāhātmyaprakārairbhavati cha sudṛḍhā bhaktiruddhūtapāpā ॥4॥

śrēyōmārgēṣu bhaktāvadhikabahumatirjanmakarmāṇi bhūyō gāyan kṣēmāṇi nāmānyapi tadubhayataḥ pradrutaṃ pradrutātmā । udyaddhāsaḥ kadāchit kuhachidapi rudan kvāpi garjan pragāya- nnunmādīva pranṛtyannayi kuru karuṇāṃ lōkabāhyaścharēyam ॥5॥

bhūtānyētāni bhūtātmakamapi sakalaṃ pakṣimatsyān mṛgādīn martyān mitrāṇi śatrūnapi yamitamatistvanmayānyānamāni । tvatsēvāyāṃ hi siddhyēnmama tava kṛpayā bhaktidārḍhyaṃ virāga- stvattattvasyāvabōdhō'pi cha bhuvanapatē yatnabhēdaṃ vinaiva ॥6॥