ಕೃಷ್ಣಾಷ್ಟಕಂ

वसुदेव सुतं देवं कंस चाणूर मर्दनम् । देवकी परमानंदं कृष्णं वंदे जगद्गुरुम् ॥

अतसी पुष्प संकाशं हार नूपुर शोभितम् । रत्न कंकण केयूरं कृष्णं वंदे जगद्गुरुम् ॥

कुटिलालक संयुक्तं पूर्णचंद्र निभाननम् । विलसत् कुंडलधरं कृष्णं वंदे जगद्गुरम् ॥

मंदार गंध संयुक्तं चारुहासं चतुर्भुजम् । बर्हि पिंछाव चूडांगं कृष्णं वंदे जगद्गुरुम् ॥

उत्फुल्ल पद्मपत्राक्षं नील जीमूत सन्निभम् । यादवानां शिरोरत्नं कृष्णं वंदे जगद्गुरुम् ॥

रुक्मिणी केलि संयुक्तं पीतांबर सुशोभितम् । अवाप्त तुलसी गंधं कृष्णं वंदे जगद्गुरुम् ॥

गोपिकानां कुचद्वंद कुंकुमांकित वक्षसम् । श्रीनिकेतं महेष्वासं कृष्णं वंदे जगद्गुरुम् ॥

श्रीवत्सांकं महोरस्कं वनमाला विराजितम् । शंखचक्र धरं देवं कृष्णं वंदे जगद्गुरुम् ॥

कृष्णाष्टक मिदं पुण्यं प्रातरुत्थाय यः पठेत् । कोटिजन्म कृतं पापं स्मरणेन विनश्यति ॥