ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 20 - ಋಷಭಯೋಗೀಶ್ವರಚರಿತಂ

പ്രിയവ്രതസ്യ പ്രിയപുത്രഭൂതാ- ദാഗ്നീധ്രരാജാദുദിതോ ഹി നാഭിഃ । ത്വാം ദൃഷ്ടവാനിഷ്ടദമിഷ്ടിമധ്യേ തവൈവ തുഷ്ട്യൈ കൃതയജ്ഞകര്മാ ॥1॥

അഭിഷ്ടുതസ്തത്ര മുനീശ്വരൈസ്ത്വം രാജ്ഞഃ സ്വതുല്യം സുതമര്ഥ്യമാനഃ । സ്വയം ജനിഷ്യേഽഹമിതി ബ്രുവാണ- സ്തിരോദധാ ബര്ഹിഷി വിശ്വമൂര്തേ ॥2॥

നാഭിപ്രിയായാമഥ മേരുദേവ്യാം ത്വമംശതോഽഭൂഃ ൠഷഭാഭിധാനഃ । അലോകസാമാന്യഗുണപ്രഭാവ- പ്രഭാവിതാശേഷജനപ്രമോദഃ ॥3॥

ത്വയി ത്രിലോകീഭൃതി രാജ്യഭാരം നിധായ നാഭിഃ സഹ മേരുദേവ്യാ । തപോവനം പ്രാപ്യ ഭവന്നിഷേവീ ഗതഃ കിലാനംദപദം പദം തേ ॥4॥

ഇംദ്രസ്ത്വദുത്കര്ഷകൃതാദമര്ഷാ- ദ്വവര്ഷ നാസ്മിന്നജനാഭവര്ഷേ । യദാ തദാ ത്വം നിജയോഗശക്ത്യാ സ്വവര്ഷമേനദ്വ്യദധാഃ സുവര്ഷമ് ॥5॥

ജിതേംദ്രദത്താം കമനീം ജയംതീ- മഥോദ്വഹന്നാത്മരതാശയോഽപി । അജീജനസ്തത്ര ശതം തനൂജാ- നേഷാം ക്ഷിതീശോ ഭരതോഽഗ്രജന്മാ ॥6॥

നവാഭവന് യോഗിവരാ നവാന്യേ ത്വപാലയന് ഭാരതവര്ഷഖംഡാന് । സൈകാ ത്വശീതിസ്തവ ശേഷപുത്ര- സ്തപോബലാത് ഭൂസുരഭൂയമീയുഃ ॥7॥

ഉക്ത്വാ സുതേഭ്യോഽഥ മുനീംദ്രമധ്യേ വിരക്തിഭക്ത്യന്വിതമുക്തിമാര്ഗമ് । സ്വയം ഗതഃ പാരമഹംസ്യവൃത്തി- മധാ ജഡോന്മത്തപിശാചചര്യാമ് ॥8॥