ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 24 - ಪ್ರಹ್ಲಾದಚರಿತಂ

ഹിരണ്യാക്ഷേ പോത്രിപ്രവരവപുഷാ ദേവ ഭവതാ ഹതേ ശോകക്രോധഗ്ലപിതധൃതിരേതസ്യ സഹജഃ । ഹിരണ്യപ്രാരംഭഃ കശിപുരമരാരാതിസദസി പ്രതിജ്ഞമാതേനേ തവ കില വധാര്ഥം മധുരിപോ ॥1॥

വിധാതാരം ഘോരം സ ഖലു തപസിത്വാ നചിരതഃ പുരഃ സാക്ഷാത്കുർവന് സുരനരമൃഗാദ്യൈരനിധനമ് । വരം ലബ്ധ്വാ ദൃപ്തോ ജഗദിഹ ഭവന്നായകമിദം പരിക്ഷുംദന്നിംദ്രാദഹരത ദിവം ത്വാമഗണയന് ॥2॥

നിഹംതും ത്വാം ഭൂയസ്തവ പദമവാപ്തസ്യ ച രിപോ- ര്ബഹിര്ദൃഷ്ടേരംതര്ദധിഥ ഹൃദയേ സൂക്ഷ്മവപുഷാ । നദന്നുച്ചൈസ്തത്രാപ്യഖിലഭുവനാംതേ ച മൃഗയന് ഭിയാ യാതം മത്വാ സ ഖലു ജിതകാശീ നിവവൃതേ ॥3॥

തതോഽസ്യ പ്രഹ്ലാദഃ സമജനി സുതോ ഗര്ഭവസതൌ മുനേർവീണാപാണേരധിഗതഭവദ്ഭക്തിമഹിമാ । സ വൈ ജാത്യാ ദൈത്യഃ ശിശുരപി സമേത്യ ത്വയി രതിം ഗതസ്ത്വദ്ഭക്താനാം വരദ പരമോദാഹരണതാമ് ॥4॥

സുരാരീണാം ഹാസ്യം തവ ചരണദാസ്യം നിജസുതേ സ ദൃഷ്ട്വാ ദുഷ്ടാത്മാ ഗുരുഭിരശിശിക്ഷച്ചിരമമുമ് । ഗുരുപ്രോക്തം ചാസാവിദമിദമഭദ്രായ ദൃഢമി- ത്യപാകുർവന് സർവം തവ ചരണഭക്ത്യൈവ വവൃധേ ॥ 5 ॥

അധീതേഷു ശ്രേഷ്ഠം കിമിതി പരിപൃഷ്ടേഽഥ തനയേ ഭവദ്ഭക്തിം വര്യാമഭിഗദതി പര്യാകുലധൃതിഃ । ഗുരുഭ്യോ രോഷിത്വാ സഹജമതിരസ്യേത്യഭിവിദന് വധോപായാനസ്മിന് വ്യതനുത ഭവത്പാദശരണേ ॥6॥

സ ശൂലൈരാവിദ്ധഃ സുബഹു മഥിതോ ദിഗ്ഗജഗണൈ- ര്മഹാസര്പൈര്ദഷ്ടോഽപ്യനശനഗരാഹാരവിധുതഃ । ഗിരീംദ്രവക്ഷിപ്തോഽപ്യഹഹ! പരമാത്മന്നയി വിഭോ ത്വയി ന്യസ്താത്മത്വാത് കിമപി ന നിപീഡാമഭജത ॥7॥