ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 42 - ಶಕಟಾಸುರವಧಂ

ಕದಾಪಿ ಜನ್ಮರ್ಕ್ಷದಿನೇ ತವ ಪ್ರಭೋ ನಿಮಂತ್ರಿತಜ್ಞಾತಿವಧೂಮಹೀಸುರಾ । ಮಹಾನಸಸ್ತ್ವಾಂ ಸವಿಧೇ ನಿಧಾಯ ಸಾ ಮಹಾನಸಾದೌ ವವೃತೇ ವ್ರಜೇಶ್ವರೀ ॥1॥

ತತೋ ಭವತ್ತ್ರಾಣನಿಯುಕ್ತಬಾಲಕಪ್ರಭೀತಿಸಂಕ್ರಂದನಸಂಕುಲಾರವೈಃ । ವಿಮಿಶ್ರಮಶ್ರಾವಿ ಭವತ್ಸಮೀಪತಃ ಪರಿಸ್ಫುಟದ್ದಾರುಚಟಚ್ಚಟಾರವಃ ॥2॥

ತತಸ್ತದಾಕರ್ಣನಸಂಭ್ರಮಶ್ರಮಪ್ರಕಂಪಿವಕ್ಷೋಜಭರಾ ವ್ರಜಾಂಗನಾಃ । ಭವಂತಮಂತರ್ದದೃಶುಸ್ಸಮಂತತೋ ವಿನಿಷ್ಪತದ್ದಾರುಣದಾರುಮಧ್ಯಗಮ್ ॥3॥

ಶಿಶೋರಹೋ ಕಿಂ ಕಿಮಭೂದಿತಿ ದ್ರುತಂ ಪ್ರಧಾವ್ಯ ನಂದಃ ಪಶುಪಾಶ್ಚ ಭೂಸುರಾಃ । ಭವಂತಮಾಲೋಕ್ಯ ಯಶೋದಯಾ ಧೃತಂ ಸಮಾಶ್ವಸನ್ನಶ್ರುಜಲಾರ್ದ್ರಲೋಚನಾಃ ॥4॥

ಕಸ್ಕೋ ನು ಕೌತಸ್ಕುತ ಏಷ ವಿಸ್ಮಯೋ ವಿಶಂಕಟಂ ಯಚ್ಛಕಟಂ ವಿಪಾಟಿತಮ್ । ನ ಕಾರಣಂ ಕಿಂಚಿದಿಹೇತಿ ತೇ ಸ್ಥಿತಾಃ ಸ್ವನಾಸಿಕಾದತ್ತಕರಾಸ್ತ್ವದೀಕ್ಷಕಾಃ ॥5॥

ಕುಮಾರಕಸ್ಯಾಸ್ಯ ಪಯೋಧರಾರ್ಥಿನಃ ಪ್ರರೋದನೇ ಲೋಲಪದಾಂಬುಜಾಹತಮ್ । ಮಯಾ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಮನೋ ವಿಪರ್ಯಗಾದಿತೀಶ ತೇ ಪಾಲಕಬಾಲಕಾ ಜಗುಃ ॥6॥

ಭಿಯಾ ತದಾ ಕಿಂಚಿದಜಾನತಾಮಿದಂ ಕುಮಾರಕಾಣಾಮತಿದುರ್ಘಟಂ ವಚಃ । ಭವತ್ಪ್ರಭಾವಾವಿದುರೈರಿತೀರಿತಂ ಮನಾಗಿವಾಶಂಕ್ಯತ ದೃಷ್ಟಪೂತನೈಃ ॥7॥

ಪ್ರವಾಲತಾಮ್ರಂ ಕಿಮಿದಂ ಪದಂ ಕ್ಷತಂ ಸರೋಜರಮ್ಯೌ ನು ಕರೌ ವಿರೋಜಿತೌ। ಇತಿ ಪ್ರಸರ್ಪತ್ಕರುಣಾತರಂಗಿತಾಸ್ತ್ವದಂಗಮಾಪಸ್ಪೃಶುರಂಗನಾಜನಾಃ ॥8॥