ನಾರಾಯಣೀಯಂ ದಶಕ 76 - ಉದ್ಧವದೌತ್ಯಂ

గత్వా సాందీపనిమథ చతుష్షష్టిమాత్రైరహోభిః సర్వజ్ఞస్త్వం సహ ముసలినా సర్వవిద్యా గృహీత్వా । పుత్రం నష్టం యమనిలయనాదాహృతం దక్షిణార్థం దత్వా తస్మై నిజపురమగా నాదయన్ పాంచజన్యమ్ ॥1॥

స్మృత్వా స్మృత్వా పశుపసుదృశః ప్రేమభారప్రణున్నాః కారుణ్యేన త్వమపి వివశః ప్రాహిణోరుద్ధవం తమ్ । కించాముష్మై పరమసుహృదే భక్తవర్యాయ తాసాం భక్త్యుద్రేకం సకలభువనే దుర్లభం దర్శయిష్యన్ ॥2॥

త్వన్మాహాత్మ్యప్రథిమపిశునం గోకులం ప్రాప్య సాయం త్వద్వార్తాభిర్బహు స రమయామాస నందం యశోదామ్ । ప్రాతర్ద్దృష్ట్వా మణిమయరథం శంకితాః పంకజాక్ష్యః శ్రుత్వా ప్రాప్తం భవదనుచరం త్యక్తకార్యాః సమీయుః ॥3॥

దృష్ట్వా చైనం త్వదుపమలసద్వేషభూషాభిరామం స్మృత్వా స్మృత్వా తవ విలసితాన్యుచ్చకైస్తాని తాని । రుద్ధాలాపాః కథమపి పునర్గద్గదాం వాచమూచుః సౌజన్యాదీన్ నిజపరభిదామప్యలం విస్మరంత్యః ॥4॥

శ్రీమాన్ కిం త్వం పితృజనకృతే ప్రేషితో నిర్దయేన క్వాసౌ కాంతో నగరసుదృశాం హా హరే నాథ పాయాః । ఆశ్లేషాణామమృతవపుషో హంత తే చుంబనానా- మున్మాదానాం కుహకవచసాం విస్మరేత్ కాంత కా వా ॥5॥

రాసక్రీడాలులితలలితం విశ్లథత్కేశపాశం మందోద్భిన్నశ్రమజలకణం లోభనీయం త్వదంగమ్ । కారుణ్యాబ్ధే సకృదపి సమాలింగితుం దర్శయేతి ప్రేమోన్మాదాద్భువనమదన త్వత్ప్రియాస్త్వాం విలేపుః ॥6॥

ఏవంప్రాయైర్వివశవచనైరాకులా గోపికాస్తా- స్త్వత్సందేశైః ప్రకృతిమనయత్ సోఽథ విజ్ఞానగర్భైః । భూయస్తాభిర్ముదితమతిభిస్త్వన్మయీభిర్వధూభి- స్తత్తద్వార్తాసరసమనయత్ కానిచిద్వాసరాణి ॥7॥