சாணக்ய நீதி - த்ருதீயோத்⁴யாய:

ത്യജേദേകം കുലസ്യാര്ഥേ ഗ്രാമസ്യാര്ഥേ കുലം ത്യജേത് । ഗ്രാമം ജനപദസ്യാര്ഥേ ആത്മാര്ഥേ പൃഥിവീം ത്യജേത് ॥ 10 ॥

ഉദ്യോഗേ നാസ്തി ദാരിദ്ര്യം ജപതോ നാസ്തി പാതകമ് । മൌനേന കലഹോ നാസ്തി നാസ്തി ജാഗരിതേ ഭയമ് ॥ 11 ॥

അതിരൂപേണ വാ സീതാ അതിഗർവേണ രാവണഃ । അതിദാനാദ്ബലിര്ബദ്ധോ ഹ്യതിസർവത്ര വര്ജയേത് ॥ 12 ॥

കോ ഹി ഭാരഃ സമര്ഥാനാം കിം ദൂരം വ്യവസായിനാമ് । കോ വിദേശഃ സുവിദ്യാനാം കഃ പരഃ പ്രിയവാദിനാമ് ॥ 13 ॥

ഏകേനാപി സുവൃക്ഷേണ പുഷ്പിതേന സുഗംധിനാ । വാസിതം തദ്വനം സർവം സുപുത്രേണ കുലം യഥാ ॥ 14 ॥

ഏകേന ശുഷ്കവൃക്ഷേണ ദഹ്യമാനേന വഹ്നിനാ । ദഹ്യതേ തദ്വനം സർവം കുപുത്രേണ കുലം യഥാ ॥ 15 ॥

ഏകേനാപി സുപുത്രേണ വിദ്യായുക്തേന സാധുനാ । ആഹ്ലാദിതം കുലം സർവം യഥാ ചംദ്രേണ ശർവരീ ॥ 16 ॥

കിം ജാതൈര്ബഹുഭിഃ പുത്രൈഃ ശോകസംതാപകാരകൈഃ । വരമേകഃ കുലാലംബീ യത്ര വിശ്രാമ്യതേ കുലമ് ॥ 17 ॥

ലാലയേത്പംചവര്ഷാണി ദശവര്ഷാണി താഡയേത് । പ്രാപ്തേ തു ഷോഡശേ വര്ഷേ പുത്രേ മിത്രവദാചരേത് ॥ 18 ॥

ഉപസര്ഗേഽന്യചക്രേ ച ദുര്ഭിക്ഷേ ച ഭയാവഹേ । അസാധുജനസംപര്കേ യഃ പലായേത്സ ജീവതി ॥ 19 ॥

ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷാണാം യസ്യൈകോഽപി ന വിദ്യതേ । അജാഗലസ്തനസ്യേവ തസ്യ ജന്മ നിരര്ഥകമ് ॥ 20 ॥

മൂര്ഖാ യത്ര ന പൂജ്യംതേ ധാന്യം യത്ര സുസംചിതമ് । ദാംപത്യേ കലഹോ നാസ്തി തത്ര ശ്രീഃ സ്വയമാഗതാ ॥ 21 ॥

Browse Related Categories: