நாராயணீயம் த³ஶக 76 - உத்³த⁴வதௌ³த்யம்

ഗത്വാ സാംദീപനിമഥ ചതുഷ്ഷഷ്ടിമാത്രൈരഹോഭിഃ സർവജ്ഞസ്ത്വം സഹ മുസലിനാ സർവവിദ്യാ ഗൃഹീത്വാ । പുത്രം നഷ്ടം യമനിലയനാദാഹൃതം ദക്ഷിണാര്ഥം ദത്വാ തസ്മൈ നിജപുരമഗാ നാദയന് പാംചജന്യമ് ॥1॥

സ്മൃത്വാ സ്മൃത്വാ പശുപസുദൃശഃ പ്രേമഭാരപ്രണുന്നാഃ കാരുണ്യേന ത്വമപി വിവശഃ പ്രാഹിണോരുദ്ധവം തമ് । കിംചാമുഷ്മൈ പരമസുഹൃദേ ഭക്തവര്യായ താസാം ഭക്ത്യുദ്രേകം സകലഭുവനേ ദുര്ലഭം ദര്ശയിഷ്യന് ॥2॥

ത്വന്മാഹാത്മ്യപ്രഥിമപിശുനം ഗോകുലം പ്രാപ്യ സായം ത്വദ്വാര്താഭിര്ബഹു സ രമയാമാസ നംദം യശോദാമ് । പ്രാതര്ദ്ദൃഷ്ട്വാ മണിമയരഥം ശംകിതാഃ പംകജാക്ഷ്യഃ ശ്രുത്വാ പ്രാപ്തം ഭവദനുചരം ത്യക്തകാര്യാഃ സമീയുഃ ॥3॥

ദൃഷ്ട്വാ ചൈനം ത്വദുപമലസദ്വേഷഭൂഷാഭിരാമം സ്മൃത്വാ സ്മൃത്വാ തവ വിലസിതാന്യുച്ചകൈസ്താനി താനി । രുദ്ധാലാപാഃ കഥമപി പുനര്ഗദ്ഗദാം വാചമൂചുഃ സൌജന്യാദീന് നിജപരഭിദാമപ്യലം വിസ്മരംത്യഃ ॥4॥

ശ്രീമാന് കിം ത്വം പിതൃജനകൃതേ പ്രേഷിതോ നിര്ദയേന ക്വാസൌ കാംതോ നഗരസുദൃശാം ഹാ ഹരേ നാഥ പായാഃ । ആശ്ലേഷാണാമമൃതവപുഷോ ഹംത തേ ചുംബനാനാ- മുന്മാദാനാം കുഹകവചസാം വിസ്മരേത് കാംത കാ വാ ॥5॥

രാസക്രീഡാലുലിതലലിതം വിശ്ലഥത്കേശപാശം മംദോദ്ഭിന്നശ്രമജലകണം ലോഭനീയം ത്വദംഗമ് । കാരുണ്യാബ്ധേ സകൃദപി സമാലിംഗിതും ദര്ശയേതി പ്രേമോന്മാദാദ്ഭുവനമദന ത്വത്പ്രിയാസ്ത്വാം വിലേപുഃ ॥6॥

ഏവംപ്രായൈർവിവശവചനൈരാകുലാ ഗോപികാസ്താ- സ്ത്വത്സംദേശൈഃ പ്രകൃതിമനയത് സോഽഥ വിജ്ഞാനഗര്ഭൈഃ । ഭൂയസ്താഭിര്മുദിതമതിഭിസ്ത്വന്മയീഭിർവധൂഭി- സ്തത്തദ്വാര്താസരസമനയത് കാനിചിദ്വാസരാണി ॥7॥