பஶுபத்யஷ்டகம்

പശുപതീംദുപതിം ധരണീപതിം ഭുജഗലോകപതിം ച സതീപതിമ് । പ്രണതഭക്തജനാര്തിഹരം പരം ഭജത രേ മനുജാ ഗിരിജാപതിമ് ॥1॥

ന ജനകോ ജനനീ ന ച സോദരോ ന തനയോ ന ച ഭൂരിബലം കുലമ് । അവതി കോഽപി ന കാലവശം ഗതം ഭജത രേ മനുജാ ഗിരിജാപതിമ് ॥2॥

മുരജഡിംഡിമവാദ്യവിലക്ഷണം മധുരപംചമനാദവിശാരദമ് । പ്രമഥഭൂതഗണൈരപി സേവിതം ഭജത രേ മനുജാ ഗിരിജാപതിമ് ॥3॥

ശരണദം സുഖദം ശരണാന്വിതം ശിവ ശിവേതി ശിവേതി നതം നൃണാമ് । അഭയദം കരുണാവരുണാലയം ഭജത രേ മനുജാ ഗിരിജാപതിമ് ॥4॥

നരശിരോരചിതം മണികുംഡലം ഭുജഗഹാരമുദം വൃഷഭധ്വജമ് । ചിതിരജോധവലീകൃതവിഗ്രഹം ഭജത രേ മനുജാ ഗിരിജാപതിമ് ॥5॥

മഖവിനാശകരം ശശിശേഖരം സതതമധ്വരഭാജിഫലപ്രദമ് । പ്രളയദഗ്ധസുരാസുരമാനവം ഭജത രേ മനുജാ ഗിരിജാപതിമ് ॥6॥

മദമപാസ്യ ചിരം ഹൃദി സംസ്ഥിതം മരണജന്മജരാമയപീഡിതമ് । ജഗദുദീക്ഷ്യ സമീപഭയാകുലം ഭജത രേ മനുജാ ഗിരിജാപതിമ് ॥7॥

ഹരിവിരംചിസുരാധിപപൂജിതം യമജനേശധനേശനമസ്കൄതമ് । ത്രിനയനം ഭുവനത്രിതയാധിപം ഭജത രേ മനുജാ ഗിരിജാപതിമ് ॥8॥

പശുപതേരിദമഷ്ടകമദ്ഭുതം വിരചിതം പൃഥിവീപതിസൂരിണാ । പഠതി സംശ‍ഋണുതേ മനുജഃ സദാ ശിവപുരീം വസതേ ലഭതേ മുദമ് ॥9॥