దుర్గా కవచం (బ్రహ్మాండ పురాణం)

ನಾರಾಯಣ ಉವಾಚ

ಓಂ ದುರ್ಗೇತಿ ಚತುರ್ಥ್ಯಂತಃ ಸ್ವಾಹಾಂತೋ ಮೇ ಶಿರೋಽವತು । ಮಂತ್ರಃ ಷಡಕ್ಷರೋಽಯಂ ಚ ಭಕ್ತಾನಾಂ ಕಲ್ಪಪಾದಪಃ ॥ 1

ವಿಚಾರೋ ನಾಸ್ತಿ ವೇದೇಷು ಗ್ರಹಣೇಽಸ್ಯ ಮನೋರ್ಮುನೇ । ಮಂತ್ರಗ್ರಹಣಮಾತ್ರೇಣ ವಿಷ್ಣುತುಲ್ಯೋ ಭವೇನ್ನರಃ ॥ 2 ॥

ಮಮ ವಕ್ತ್ರಂ ಸದಾ ಪಾತು ಓಂ ದುರ್ಗಾಯೈ ನಮೋಽಂತತಃ । ಓಂ ದುರ್ಗೇ ರಕ್ಷಯತಿ ಚ ಕಂಠಂ ಪಾತು ಸದಾ ಮಮ ॥ 3 ॥

ಓಂ ಹ್ರೀಂ ಶ್ರೀಮಿತಿ ಮಂತ್ರೋಽಯಂ ಸ್ಕಂಧಂ ಪಾತು ನಿರಂತರಮ್ । ಹ್ರೀಂ ಶ್ರೀಂ ಕ್ಲೀಮಿತಿ ಪೃಷ್ಠಂ ಚ ಪಾತು ಮೇ ಸರ್ವತಃ ಸದಾ ॥ 4 ॥

ಹ್ರೀಂ ಮೇ ವಕ್ಷಃಸ್ಥಲಂ ಪಾತು ಹಸ್ತಂ ಶ್ರೀಮಿತಿ ಸಂತತಮ್ । ಶ್ರೀಂ ಹ್ರೀಂ ಕ್ಲೀಂ ಪಾತು ಸರ್ವಾಂಗಂ ಸ್ವಪ್ನೇ ಜಾಗರಣೇ ತಥಾ ॥ 5 ॥

ಪ್ರಾಚ್ಯಾಂ ಮಾಂ ಪ್ರಕೃತಿಃ ಪಾತುಃ ಪಾತು ವಹ್ನೌ ಚ ಚಂಡಿಕಾ । ದಕ್ಷಿಣೇ ಭದ್ರಕಾಲೀ ಚ ನೈರೃತ್ಯಾಂ ಚ ಮಹೇಶ್ವರೀ ॥ 6 ॥

ವಾರುಣ್ಯಾಂ ಪಾತು ವಾರಾಹೀ ವಾಯವ್ಯಾಂ ಸರ್ವಮಂಗಲಾ । ಉತ್ತರೇ ವೈಷ್ಣವೀ ಪಾತು ತಥೈಶಾನ್ಯಾಂ ಶಿವಪ್ರಿಯಾ ॥ 7 ॥

ಜಲೇ ಸ್ಥಲೇ ಚಾಂತರಿಕ್ಷೇ ಪಾತು ಮಾಂ ಜಗದಂಬಿಕಾ । ಇತಿ ತೇ ಕಥಿತಂ ವತ್ಸ ಕವಚಂ ಚ ಸುದುರ್ಲಭಮ್ ॥ 8 ॥