దుర్గా కవచం (బ్రహ్మాండ పురాణం)

నారాయణ ఉవాచ

ఓం దుర్గేతి చతుర్థ్యంతః స్వాహాంతో మే శిరోఽవతు । మంత్రః షడక్షరోఽయం చ భక్తానాం కల్పపాదపః ॥ 1

విచారో నాస్తి వేదేషు గ్రహణేఽస్య మనోర్మునే । మంత్రగ్రహణమాత్రేణ విష్ణుతుల్యో భవేన్నరః ॥ 2 ॥

మమ వక్త్రం సదా పాతు ఓం దుర్గాయై నమోఽంతతః । ఓం దుర్గే రక్షయతి చ కంఠం పాతు సదా మమ ॥ 3 ॥

ఓం హ్రీం శ్రీమితి మంత్రోఽయం స్కంధం పాతు నిరంతరమ్ । హ్రీం శ్రీం క్లీమితి పృష్ఠం చ పాతు మే సర్వతః సదా ॥ 4 ॥

హ్రీం మే వక్షఃస్థలం పాతు హస్తం శ్రీమితి సంతతమ్ । శ్రీం హ్రీం క్లీం పాతు సర్వాంగం స్వప్నే జాగరణే తథా ॥ 5 ॥

ప్రాచ్యాం మాం ప్రకృతిః పాతుః పాతు వహ్నౌ చ చండికా । దక్షిణే భద్రకాలీ చ నైరృత్యాం చ మహేశ్వరీ ॥ 6 ॥

వారుణ్యాం పాతు వారాహీ వాయవ్యాం సర్వమంగలా । ఉత్తరే వైష్ణవీ పాతు తథైశాన్యాం శివప్రియా ॥ 7 ॥

జలే స్థలే చాంతరిక్షే పాతు మాం జగదంబికా । ఇతి తే కథితం వత్స కవచం చ సుదుర్లభమ్ ॥ 8 ॥