నారాయణీయం దశక 14 - కపిలావతారం

సమనుస్మృతతావకాంఘ్రియుగ్మః స మనుః పంకజసంభవాంగజన్మా । నిజమంతరమంతరాయహీనం చరితం తే కథయన్ సుఖం నినాయ ॥1॥

సమయే ఖలు తత్ర కర్దమాఖ్యో ద్రుహిణచ్ఛాయభవస్తదీయవాచా । ధృతసర్గరసో నిసర్గరమ్యం భగవంస్త్వామయుతం సమాః సిషేవే ॥2॥

గరుడోపరి కాలమేఘక్రమం విలసత్కేలిసరోజపాణిపద్మమ్ । హసితోల్లసితాననం విభో త్వం వపురావిష్కురుషే స్మ కర్దమాయ ॥3॥

స్తువతే పులకావృతాయ తస్మై మనుపుత్రీం దయితాం నవాపి పుత్రీః । కపిలం చ సుతం స్వమేవ పశ్చాత్ స్వగతిం చాప్యనుగృహ్య నిర్గతోఽభూః ॥4॥

స మనుః శతరూపయా మహిష్యా గుణవత్యా సుతయా చ దేవహూత్యా । భవదీరితనారదోపదిష్టః సమగాత్ కర్దమమాగతిప్రతీక్షమ్ ॥5॥

మనునోపహృతాం చ దేవహూతిం తరుణీరత్నమవాప్య కర్దమోఽసౌ । భవదర్చననివృతోఽపి తస్యాం దృఢశుశ్రూషణయా దధౌ ప్రసాదమ్ ॥6॥

స పునస్త్వదుపాసనప్రభావా- ద్దయితాకామకృతే కృతే విమానే । వనితాకులసంకులో నవాత్మా వ్యహరద్దేవపథేషు దేవహూత్యా ॥7॥

శతవర్షమథ వ్యతీత్య సోఽయం నవ కన్యాః సమవాప్య ధన్యరూపాః । వనయానసముద్యతోఽపి కాంతా- హితకృత్త్వజ్జననోత్సుకో న్యవాత్సీత్ ॥8॥