నారాయణీయం దశక 14 - కపిలావతారం

ಸಮನುಸ್ಮೃತತಾವಕಾಂಘ್ರಿಯುಗ್ಮಃ ಸ ಮನುಃ ಪಂಕಜಸಂಭವಾಂಗಜನ್ಮಾ । ನಿಜಮಂತರಮಂತರಾಯಹೀನಂ ಚರಿತಂ ತೇ ಕಥಯನ್ ಸುಖಂ ನಿನಾಯ ॥1॥

ಸಮಯೇ ಖಲು ತತ್ರ ಕರ್ದಮಾಖ್ಯೋ ದ್ರುಹಿಣಚ್ಛಾಯಭವಸ್ತದೀಯವಾಚಾ । ಧೃತಸರ್ಗರಸೋ ನಿಸರ್ಗರಮ್ಯಂ ಭಗವಂಸ್ತ್ವಾಮಯುತಂ ಸಮಾಃ ಸಿಷೇವೇ ॥2॥

ಗರುಡೋಪರಿ ಕಾಲಮೇಘಕ್ರಮಂ ವಿಲಸತ್ಕೇಲಿಸರೋಜಪಾಣಿಪದ್ಮಮ್ । ಹಸಿತೋಲ್ಲಸಿತಾನನಂ ವಿಭೋ ತ್ವಂ ವಪುರಾವಿಷ್ಕುರುಷೇ ಸ್ಮ ಕರ್ದಮಾಯ ॥3॥

ಸ್ತುವತೇ ಪುಲಕಾವೃತಾಯ ತಸ್ಮೈ ಮನುಪುತ್ರೀಂ ದಯಿತಾಂ ನವಾಪಿ ಪುತ್ರೀಃ । ಕಪಿಲಂ ಚ ಸುತಂ ಸ್ವಮೇವ ಪಶ್ಚಾತ್ ಸ್ವಗತಿಂ ಚಾಪ್ಯನುಗೃಹ್ಯ ನಿರ್ಗತೋಽಭೂಃ ॥4॥

ಸ ಮನುಃ ಶತರೂಪಯಾ ಮಹಿಷ್ಯಾ ಗುಣವತ್ಯಾ ಸುತಯಾ ಚ ದೇವಹೂತ್ಯಾ । ಭವದೀರಿತನಾರದೋಪದಿಷ್ಟಃ ಸಮಗಾತ್ ಕರ್ದಮಮಾಗತಿಪ್ರತೀಕ್ಷಮ್ ॥5॥

ಮನುನೋಪಹೃತಾಂ ಚ ದೇವಹೂತಿಂ ತರುಣೀರತ್ನಮವಾಪ್ಯ ಕರ್ದಮೋಽಸೌ । ಭವದರ್ಚನನಿವೃತೋಽಪಿ ತಸ್ಯಾಂ ದೃಢಶುಶ್ರೂಷಣಯಾ ದಧೌ ಪ್ರಸಾದಮ್ ॥6॥

ಸ ಪುನಸ್ತ್ವದುಪಾಸನಪ್ರಭಾವಾ- ದ್ದಯಿತಾಕಾಮಕೃತೇ ಕೃತೇ ವಿಮಾನೇ । ವನಿತಾಕುಲಸಂಕುಲೋ ನವಾತ್ಮಾ ವ್ಯಹರದ್ದೇವಪಥೇಷು ದೇವಹೂತ್ಯಾ ॥7॥

ಶತವರ್ಷಮಥ ವ್ಯತೀತ್ಯ ಸೋಽಯಂ ನವ ಕನ್ಯಾಃ ಸಮವಾಪ್ಯ ಧನ್ಯರೂಪಾಃ । ವನಯಾನಸಮುದ್ಯತೋಽಪಿ ಕಾಂತಾ- ಹಿತಕೃತ್ತ್ವಜ್ಜನನೋತ್ಸುಕೋ ನ್ಯವಾತ್ಸೀತ್ ॥8॥