నారాయణీయం దశక 24 - ప్రహ్లాదచరితం

హిరణ్యాక్షే పోత్రిప్రవరవపుషా దేవ భవతా హతే శోకక్రోధగ్లపితధృతిరేతస్య సహజః । హిరణ్యప్రారంభః కశిపురమరారాతిసదసి ప్రతిజ్ఞమాతేనే తవ కిల వధార్థం మధురిపో ॥1॥

విధాతారం ఘోరం స ఖలు తపసిత్వా నచిరతః పురః సాక్షాత్కుర్వన్ సురనరమృగాద్యైరనిధనమ్ । వరం లబ్ధ్వా దృప్తో జగదిహ భవన్నాయకమిదం పరిక్షుందన్నింద్రాదహరత దివం త్వామగణయన్ ॥2॥

నిహంతుం త్వాం భూయస్తవ పదమవాప్తస్య చ రిపో- ర్బహిర్దృష్టేరంతర్దధిథ హృదయే సూక్ష్మవపుషా । నదన్నుచ్చైస్తత్రాప్యఖిలభువనాంతే చ మృగయన్ భియా యాతం మత్వా స ఖలు జితకాశీ నివవృతే ॥3॥

తతోఽస్య ప్రహ్లాదః సమజని సుతో గర్భవసతౌ మునేర్వీణాపాణేరధిగతభవద్భక్తిమహిమా । స వై జాత్యా దైత్యః శిశురపి సమేత్య త్వయి రతిం గతస్త్వద్భక్తానాం వరద పరమోదాహరణతామ్ ॥4॥

సురారీణాం హాస్యం తవ చరణదాస్యం నిజసుతే స దృష్ట్వా దుష్టాత్మా గురుభిరశిశిక్షచ్చిరమముమ్ । గురుప్రోక్తం చాసావిదమిదమభద్రాయ దృఢమి- త్యపాకుర్వన్ సర్వం తవ చరణభక్త్యైవ వవృధే ॥ 5 ॥

అధీతేషు శ్రేష్ఠం కిమితి పరిపృష్టేఽథ తనయే భవద్భక్తిం వర్యామభిగదతి పర్యాకులధృతిః । గురుభ్యో రోషిత్వా సహజమతిరస్యేత్యభివిదన్ వధోపాయానస్మిన్ వ్యతనుత భవత్పాదశరణే ॥6॥

స శూలైరావిద్ధః సుబహు మథితో దిగ్గజగణై- ర్మహాసర్పైర్దష్టోఽప్యనశనగరాహారవిధుతః । గిరీంద్రవక్షిప్తోఽప్యహహ! పరమాత్మన్నయి విభో త్వయి న్యస్తాత్మత్వాత్ కిమపి న నిపీడామభజత ॥7॥