నారాయణీయం దశక 37 - శ్రీకృష్ణావతారోపక్రమం

ಸಾಂದ್ರಾನಂದತನೋ ಹರೇ ನನು ಪುರಾ ದೈವಾಸುರೇ ಸಂಗರೇ ತ್ವತ್ಕೃತ್ತಾ ಅಪಿ ಕರ್ಮಶೇಷವಶತೋ ಯೇ ತೇ ನ ಯಾತಾ ಗತಿಮ್ । ತೇಷಾಂ ಭೂತಲಜನ್ಮನಾಂ ದಿತಿಭುವಾಂ ಭಾರೇಣ ದೂರಾರ್ದಿತಾ ಭೂಮಿಃ ಪ್ರಾಪ ವಿರಿಂಚಮಾಶ್ರಿತಪದಂ ದೇವೈಃ ಪುರೈವಾಗತೈಃ ॥1॥

ಹಾ ಹಾ ದುರ್ಜನಭೂರಿಭಾರಮಥಿತಾಂ ಪಾಥೋನಿಧೌ ಪಾತುಕಾ- ಮೇತಾಂ ಪಾಲಯ ಹಂತ ಮೇ ವಿವಶತಾಂ ಸಂಪೃಚ್ಛ ದೇವಾನಿಮಾನ್ । ಇತ್ಯಾದಿಪ್ರಚುರಪ್ರಲಾಪವಿವಶಾಮಾಲೋಕ್ಯ ಧಾತಾ ಮಹೀಂ ದೇವಾನಾಂ ವದನಾನಿ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಪರಿತೋ ದಧ್ಯೌ ಭವಂತಂ ಹರೇ ॥2॥

ಊಚೇ ಚಾಂಬುಜಭೂರಮೂನಯಿ ಸುರಾಃ ಸತ್ಯಂ ಧರಿತ್ರ್ಯಾ ವಚೋ ನನ್ವಸ್ಯಾ ಭವತಾಂ ಚ ರಕ್ಷಣವಿಧೌ ದಕ್ಷೋ ಹಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಃ । ಸರ್ವೇ ಶರ್ವಪುರಸ್ಸರಾ ವಯಮಿತೋ ಗತ್ವಾ ಪಯೋವಾರಿಧಿಂ ನತ್ವಾ ತಂ ಸ್ತುಮಹೇ ಜವಾದಿತಿ ಯಯುಃ ಸಾಕಂ ತವಾಕೇತನಮ್ ॥3॥

ತೇ ಮುಗ್ಧಾನಿಲಶಾಲಿದುಗ್ಧಜಲಧೇಸ್ತೀರಂ ಗತಾಃ ಸಂಗತಾ ಯಾವತ್ತ್ವತ್ಪದಚಿಂತನೈಕಮನಸಸ್ತಾವತ್ ಸ ಪಾಥೋಜಭೂಃ । ತ್ವದ್ವಾಚಂ ಹೃದಯೇ ನಿಶಮ್ಯ ಸಕಲಾನಾನಂದಯನ್ನೂಚಿವಾ- ನಾಖ್ಯಾತಃ ಪರಮಾತ್ಮನಾ ಸ್ವಯಮಹಂ ವಾಕ್ಯಂ ತದಾಕರ್ಣ್ಯತಾಮ್ ॥4॥

ಜಾನೇ ದೀನದಶಾಮಹಂ ದಿವಿಷದಾಂ ಭೂಮೇಶ್ಚ ಭೀಮೈರ್ನೃಪೈ- ಸ್ತತ್ಕ್ಷೇಪಾಯ ಭವಾಮಿ ಯಾದವಕುಲೇ ಸೋಽಹಂ ಸಮಗ್ರಾತ್ಮನಾ । ದೇವಾ ವೃಷ್ಣಿಕುಲೇ ಭವಂತು ಕಲಯಾ ದೇವಾಂಗನಾಶ್ಚಾವನೌ ಮತ್ಸೇವಾರ್ಥಮಿತಿ ತ್ವದೀಯವಚನಂ ಪಾಥೋಜಭೂರೂಚಿವಾನ್ ॥5॥

ಶ್ರುತ್ವಾ ಕರ್ಣರಸಾಯನಂ ತವ ವಚಃ ಸರ್ವೇಷು ನಿರ್ವಾಪಿತ- ಸ್ವಾಂತೇಷ್ವೀಶ ಗತೇಷು ತಾವಕಕೃಪಾಪೀಯೂಷತೃಪ್ತಾತ್ಮಸು । ವಿಖ್ಯಾತೇ ಮಧುರಾಪುರೇ ಕಿಲ ಭವತ್ಸಾನ್ನಿಧ್ಯಪುಣ್ಯೋತ್ತರೇ ಧನ್ಯಾಂ ದೇವಕನಂದನಾಮುದವಹದ್ರಾಜಾ ಸ ಶೂರಾತ್ಮಜಃ ॥6॥

ಉದ್ವಾಹಾವಸಿತೌ ತದೀಯಸಹಜಃ ಕಂಸೋಽಥ ಸಮ್ಮಾನಯ- ನ್ನೇತೌ ಸೂತತಯಾ ಗತಃ ಪಥಿ ರಥೇ ವ್ಯೋಮೋತ್ಥಯಾ ತ್ವದ್ಗಿರಾ । ಅಸ್ಯಾಸ್ತ್ವಾಮತಿದುಷ್ಟಮಷ್ಟಮಸುತೋ ಹಂತೇತಿ ಹಂತೇರಿತಃ ಸಂತ್ರಾಸಾತ್ ಸ ತು ಹಂತುಮಂತಿಕಗತಾಂ ತನ್ವೀಂ ಕೃಪಾಣೀಮಧಾತ್ ॥7॥