నారాయణీయం దశక 47 - ఉలూఖలబంధనం

ఏకదా దధివిమాథకారిణీం మాతరం సముపసేదివాన్ భవాన్ । స్తన్యలోలుపతయా నివారయన్నంకమేత్య పపివాన్ పయోధరౌ ॥1॥

అర్ధపీతకుచకుడ్మలే త్వయి స్నిగ్ధహాసమధురాననాంబుజే । దుగ్ధమీశ దహనే పరిస్రుతం ధర్తుమాశు జననీ జగామ తే ॥2॥

సామిపీతరసభంగసంగతక్రోధభారపరిభూతచేతసా। మంథదండముపగృహ్య పాటితం హంత దేవ దధిభాజనం త్వయా ॥3॥

ఉచ్చలద్ధ్వనితముచ్చకైస్తదా సన్నిశమ్య జననీ సమాద్రుతా । త్వద్యశోవిసరవద్దదర్శ సా సద్య ఏవ దధి విస్తృతం క్షితౌ ॥4॥

వేదమార్గపరిమార్గితం రుషా త్వమవీక్ష్య పరిమార్గయంత్యసౌ । సందదర్శ సుకృతిన్యులూఖలే దీయమాననవనీతమోతవే ॥5॥

త్వాం ప్రగృహ్య బత భీతిభావనాభాసురాననసరోజమాశు సా । రోషరూషితముఖీ సఖీపురో బంధనాయ రశనాముపాదదే ॥6॥

బంధుమిచ్ఛతి యమేవ సజ్జనస్తం భవంతమయి బంధుమిచ్ఛతీ । సా నియుజ్య రశనాగుణాన్ బహూన్ ద్వ్యంగులోనమఖిలం కిలైక్షత ॥7॥

విస్మితోత్స్మితసఖీజనేక్షితాం స్విన్నసన్నవపుషం నిరీక్ష్య తామ్ । నిత్యముక్తవపురప్యహో హరే బంధమేవ కృపయాఽన్వమన్యథాః ॥8॥

స్థీయతాం చిరములూఖలే ఖలేత్యాగతా భవనమేవ సా యదా। ప్రాగులూఖలబిలాంతరే తదా సర్పిరర్పితమదన్నవాస్థిథాః ॥9॥