నారాయణీయం దశక 79 - రుక్మిణీహరణం వివాహం చ

ബലസമേതബലാനുഗതോ ഭവാന് പുരമഗാഹത ഭീഷ്മകമാനിതഃ । ദ്വിജസുതം ത്വദുപാഗമവാദിനം ധൃതരസാ തരസാ പ്രണനാമ സാ ॥1॥

ഭുവനകാംതമവേക്ഷ്യ ഭവദ്വപുര്നൃപസുതസ്യ നിശമ്യ ച ചേഷ്ടിതമ് । വിപുലഖേദജുഷാം പുരവാസിനാം സരുദിതൈരുദിതൈരഗമന്നിശാ ॥2॥

തദനു വംദിതുമിംദുമുഖീ ശിവാം വിഹിതമംഗലഭൂഷണഭാസുരാ । നിരഗമത് ഭവദര്പിതജീവിതാ സ്വപുരതഃ പുരതഃ സുഭടാവൃതാ ॥3॥

കുലവധൂഭിരുപേത്യ കുമാരികാ ഗിരിസുതാം പരിപൂജ്യ ച സാദരമ് । മുഹുരയാചത തത്പദപംകജേ നിപതിതാ പതിതാം തവ കേവലമ് ॥4॥

സമവലോകകുതൂഹലസംകുലേ നൃപകുലേ നിഭൃതം ത്വയി ച സ്ഥിതേ । നൃപസുതാ നിരഗാദ്ഗിരിജാലയാത് സുരുചിരം രുചിരംജിതദിങ്മുഖാ ॥5॥

ഭുവനമോഹനരൂപരുചാ തദാ വിവശിതാഖിലരാജകദംബയാ । ത്വമപി ദേവ കടാക്ഷവിമോക്ഷണൈഃ പ്രമദയാ മദയാംചകൃഷേ മനാക് ॥6॥

ക്വനു ഗമിഷ്യസി ചംദ്രമുഖീതി താം സരസമേത്യ കരേണ ഹരന് ക്ഷണാത് । സമധിരോപ്യ രഥം ത്വമപാഹൃഥാ ഭുവി തതോ വിതതോ നിനദോ ദ്വിഷാമ് ॥7॥

ക്വ നു ഗതഃ പശുപാല ഇതി ക്രുധാ കൃതരണാ യദുഭിശ്ച ജിതാ നൃപാഃ । ന തു ഭവാനുദചാല്യത തൈരഹോ പിശുനകൈഃ ശുനകൈരിവ കേസരീ ॥8॥