অষ্টাবক্র গীতা তৃতীয়োঽধ্য়ায়ঃ

അഷ്ടാവക്ര ഉവാച

അവിനാശിനമാത്മാനമേകം വിജ്ഞായ തത്ത്വതഃ । തവാത്മജ്ഞാനസ്യ ധീരസ്യ കഥമര്ഥാര്ജനേ രതിഃ ॥ 3-1

ആത്മാജ്ഞാനാദഹോ പ്രീതിർവിഷയഭ്രമഗോചരേ । ശുക്തേരജ്ഞാനതോ ലോഭോ യഥാ രജതവിഭ്രമേ ॥ 3-2॥

വിശ്വം സ്ഫുരതി യത്രേദം തരംഗാ ഇവ സാഗരേ । സോഽഹമസ്മീതി വിജ്ഞായ കിം ദീന ഇവ ധാവസി ॥ 3-3॥

ശ്രുത്വാപി ശുദ്ധചൈതന്യ ആത്മാനമതിസുംദരമ് । ഉപസ്ഥേഽത്യംതസംസക്തോ മാലിന്യമധിഗച്ഛതി ॥ 3-4॥

സർവഭൂതേഷു ചാത്മാനം സർവഭൂതാനി ചാത്മനി । മുനേര്ജാനത ആശ്ചര്യം മമത്വമനുവര്തതേ ॥ 3-5॥

ആസ്ഥിതഃ പരമാദ്വൈതം മോക്ഷാര്ഥേഽപി വ്യവസ്ഥിതഃ । ആശ്ചര്യം കാമവശഗോ വികലഃ കേലിശിക്ഷയാ ॥ 3-6॥

ഉദ്ഭൂതം ജ്ഞാനദുര്മിത്രമവധാര്യാതിദുര്ബലഃ । ആശ്ചര്യം കാമമാകാംക്ഷേത് കാലമംതമനുശ്രിതഃ ॥ 3-7॥

ഇഹാമുത്ര വിരക്തസ്യ നിത്യാനിത്യവിവേകിനഃ । ആശ്ചര്യം മോക്ഷകാമസ്യ മോക്ഷാദ് ഏവ വിഭീഷികാ ॥ 3-8॥

ധീരസ്തു ഭോജ്യമാനോഽപി പീഡ്യമാനോഽപി സർവദാ । ആത്മാനം കേവലം പശ്യന് ന തുഷ്യതി ന കുപ്യതി ॥ 3-9॥