অষ্টাবক্র গীতা চতুর্থোঽধ্য়ায়ঃ

जनक उवाच

हंतात्मज्ञानस्य धीरस्य खेलतो भोगलीलया । न हि संसारवाहीकैर्मूढैः सह समानता ॥ 4-1

यत् पदं प्रेप्सवो दीनाः शक्राद्याः सर्वदेवताः । अहो तत्र स्थितो योगी न हर्षमुपगच्छति ॥ 4-2॥

तज्ज्ञस्य पुण्यपापाभ्यां स्पर्शो ह्यंतर्न जायते । न ह्याकाशस्य धूमेन दृश्यमानापि संगतिः ॥ 4-3॥

आत्मैवेदं जगत्सर्वं ज्ञातं येन महात्मना । यदृच्छया वर्तमानं तं निषेद्धुं क्षमेत कः ॥ 4-4॥

आब्रह्मस्तंबपर्यंते भूतग्रामे चतुर्विधे । विज्ञस्यैव हि सामर्थ्यमिच्छानिच्छाविवर्जने ॥ 4-5॥

आत्मानमद्वयं कश्चिज्जानाति जगदीश्वरम् । यद् वेत्ति तत्स कुरुते न भयं तस्य कुत्रचित् ॥ 4-6॥

Browse Related Categories: