यम अष्टकम्

सावित्र्युवाच

तपसा धर्ममाराध्य पुष्करे भास्करः पुरा । धर्मं सूर्यःसुतं प्राप धर्मराजं नमाम्यहम् ॥ 1

समता सर्वभूतेषु यस्य सर्वस्य साक्षिणः । अतो यन्नाम शमनमिति तं प्रणमाम्यहम् ॥ 2 ॥

येनांतश्च कृतो विश्वे सर्वेषां जीविनां परम् । कामानुरूपं कालेन तं कृतांतं नमाम्यहम् ॥ 3 ॥

बिभर्ति दंडं दंडाय पापिनां शुद्धिहेतवे । नमामि तं दंडधरं यः शास्ता सर्वजीविनाम् ॥ 4 ॥

विश्वं च कलयत्येव यः सर्वेषु च संततम् । अतीव दुर्निवार्यं च तं कालं प्रणमाम्यहम् ॥ 5 ॥

तपस्वी ब्रह्मनिष्ठो यः संयमी संजितेंद्रियः । जीवानां कर्मफलदस्तं यमं प्रणमाम्यहम् ॥ 6 ॥

स्वात्मारामश्च सर्वज्ञो मित्रं पुण्यकृतां भवेत् । पापिनां क्लेशदो यस्तं पुण्यमित्रं नमाम्यहम् ॥ 7 ॥

यज्जन्म ब्रह्मणोंऽशेन ज्वलंतं ब्रह्मतेजसा । यो ध्यायति परं ब्रह्म तमीशं प्रणमाम्यहम् ॥ 8 ॥

इत्युक्त्वा सा च सावित्री प्रणनाम यमं मुने । यमस्तां शक्तिभजनं कर्मपाकमुवाच ह ॥ 9 ॥