നാരായണീയം ദശക 26 - ഗജേംദ്രമോക്ഷമ്

ഇംദ്രദ്യുമ്നഃ പാംഡ്യഖംഡാധിരാജ- സ്ത്വദ്ഭക്താത്മാ ചംദനാദ്രൌ കദാചിത് । ത്വത് സേവായാം മഗ്നധീരാലുലോകേ നൈവാഗസ്ത്യം പ്രാപ്തമാതിഥ്യകാമമ് ॥1॥

കുംഭോദ്ഭൂതിഃ സംഭൃതക്രോധഭാരഃ സ്തബ്ധാത്മാ ത്വം ഹസ്തിഭൂയം ഭജേതി । ശപ്ത്വാഽഥൈനം പ്രത്യഗാത് സോഽപി ലേഭേ ഹസ്തീംദ്രത്വം ത്വത്സ്മൃതിവ്യക്തിധന്യമ് ॥2॥

ദഗ്ധാംഭോധേര്മധ്യഭാജി ത്രികൂടേ ക്രീഡംഛൈലേ യൂഥപോഽയം വശാഭിഃ । സർവാന് ജംതൂനത്യവര്തിഷ്ട ശക്ത്യാ ത്വദ്ഭക്താനാം കുത്ര നോത്കര്ഷലാഭഃ ॥3॥

സ്വേന സ്ഥേമ്നാ ദിവ്യദേശത്വശക്ത്യാ സോഽയം ഖേദാനപ്രജാനന് കദാചിത് । ശൈലപ്രാംതേ ഘര്മതാംതഃ സരസ്യാം യൂഥൈസ്സാര്ധം ത്വത്പ്രണുന്നോഽഭിരേമേ ॥4॥

ഹൂഹൂസ്താവദ്ദേവലസ്യാപി ശാപാത് ഗ്രാഹീഭൂതസ്തജ്ജലേ ബര്തമാനഃ । ജഗ്രാഹൈനം ഹസ്തിനം പാദദേശേ ശാംത്യര്ഥം ഹി ശ്രാംതിദോഽസി സ്വകാനാമ് ॥5॥

ത്വത്സേവായാ വൈഭവാത് ദുര്നിരോധം യുധ്യംതം തം വത്സരാണാം സഹസ്രമ് । പ്രാപ്തേ കാലേ ത്വത്പദൈകാഗ്ര്യസിധ്യൈ നക്രാക്രാംതം ഹസ്തിവര്യം വ്യധാസ്ത്വമ് ॥6॥

ആര്തിവ്യക്തപ്രാക്തനജ്ഞാനഭക്തിഃ ശുംഡോത്ക്ഷിപ്തൈഃ പുംഡരീകൈഃ സമര്ചന് । പൂർവാഭ്യസ്തം നിർവിശേഷാത്മനിഷ്ഠം സ്തോത്രം ശ്രേഷ്ഠം സോഽന്വഗാദീത് പരാത്മന് ॥7॥

ശ്രുത്വാ സ്തോത്രം നിര്ഗുണസ്ഥം സമസ്തം ബ്രഹ്മേശാദ്യൈര്നാഹമിത്യപ്രയാതേ । സർവാത്മാ ത്വം ഭൂരികാരുണ്യവേഗാത് താര്ക്ഷ്യാരൂഢഃ പ്രേക്ഷിതോഽഭൂഃ പുരസ്താത് ॥8॥