നാരായണീയം ദശക 36 - പരശുരാമാവതാരമ്

അത്രേഃ പുത്രതയാ പുരാ ത്വമനസൂയായാം ഹി ദത്താഭിധോ ജാതഃ ശിഷ്യനിബംധതംദ്രിതമനാഃ സ്വസ്ഥശ്ചരന് കാംതയാ । ദൃഷ്ടോ ഭക്തതമേന ഹേഹയമഹീപാലേന തസ്മൈ വരാ- നഷ്ടൈശ്വര്യമുഖാന് പ്രദായ ദദിഥ സ്വേനൈവ ചാംതേ വധമ് ॥1॥

സത്യം കര്തുമഥാര്ജുനസ്യ ച വരം തച്ഛക്തിമാത്രാനതം ബ്രഹ്മദ്വേഷി തദാഖിലം നൃപകുലം ഹംതും ച ഭൂമേര്ഭരമ് । സംജാതോ ജമദഗ്നിതോ ഭൃഗുകുലേ ത്വം രേണുകായാം ഹരേ രാമോ നാമ തദാത്മജേഷ്വവരജഃ പിത്രോരധാഃ സമ്മദമ് ॥2॥

ലബ്ധാമ്നായഗണശ്ചതുര്ദശവയാ ഗംധർവരാജേ മനാ- ഗാസക്താം കില മാതരം പ്രതി പിതുഃ ക്രോധാകുലസ്യാജ്ഞയാ । താതാജ്ഞാതിഗസോദരൈഃ സമമിമാം ഛിത്വാഽഥ ശാംതാത് പിതു- സ്തേഷാം ജീവനയോഗമാപിഥ വരം മാതാ ച തേഽദാദ്വരാന് ॥3॥

പിത്രാ മാതൃമുദേ സ്തവാഹൃതവിയദ്ധേനോര്നിജാദാശ്രമാത് പ്രസ്ഥായാഥ ഭൃഗോര്ഗിരാ ഹിമഗിരാവാരാധ്യ ഗൌരീപതിമ് । ലബ്ധ്വാ തത്പരശും തദുക്തദനുജച്ഛേദീ മഹാസ്ത്രാദികം പ്രാപ്തോ മിത്രമഥാകൃതവ്രണമുനിം പ്രാപ്യാഗമഃ സ്വാശ്രമമ് ॥4॥

ആഖേടോപഗതോഽര്ജുനഃ സുരഗവീസംപ്രാപ്തസംപദ്ഗണൈ- സ്ത്വത്പിത്രാ പരിപൂജിതഃ പുരഗതോ ദുര്മംത്രിവാചാ പുനഃ । ഗാം ക്രേതും സചിവം ന്യയുംക്ത കുധിയാ തേനാപി രുംധന്മുനി- പ്രാണക്ഷേപസരോഷഗോഹതചമൂചക്രേണ വത്സോ ഹൃതഃ ॥5॥

ശുക്രോജ്ജീവിതതാതവാക്യചലിതക്രോധോഽഥ സഖ്യാ സമം ബിഭ്രദ്ധ്യാതമഹോദരോപനിഹിതം ചാപം കുഠാരം ശരാന് । ആരൂഢഃ സഹവാഹയംതൃകരഥം മാഹിഷ്മതീമാവിശന് വാഗ്ഭിർവത്സമദാശുഷി ക്ഷിതിപതൌ സംപ്രാസ്തുഥാഃ സംഗരമ് ॥6॥

പുത്രാണാമയുതേന സപ്തദശഭിശ്ചാക്ഷൌഹിണീഭിര്മഹാ- സേനാനീഭിരനേകമിത്രനിവഹൈർവ്യാജൃംഭിതായോധനഃ । സദ്യസ്ത്വത്കകുഠാരബാണവിദലന്നിശ്ശേഷസൈന്യോത്കരോ ഭീതിപ്രദ്രുതനഷ്ടശിഷ്ടതനയസ്ത്വാമാപതത് ഹേഹയഃ ॥7॥