നാരായണീയം ദശക 43 - തൃണാവര്തവധമ്

ത്വാമേകദാ ഗുരുമരുത്പുരനാഥ വോഢും ഗാഢാധിരൂഢഗരിമാണമപാരയംതീ । മാതാ നിധായ ശയനേ കിമിദം ബതേതി ധ്യായംത്യചേഷ്ടത ഗൃഹേഷു നിവിഷ്ടശംകാ ॥1॥

താവദ്വിദൂരമുപകര്ണിതഘോരഘോഷ- വ്യാജൃംഭിപാംസുപടലീപരിപൂരിതാശഃ । വാത്യാവപുസ്സ കില ദൈത്യവരസ്തൃണാവ- ര്താഖ്യോ ജഹാര ജനമാനസഹാരിണം ത്വാമ് ॥2॥

ഉദ്ദാമപാംസുതിമിരാഹതദൃഷ്ടിപാതേ ദ്രഷ്ടും കിമപ്യകുശലേ പശുപാലലോകേ । ഹാ ബാലകസ്യ കിമിതി ത്വദുപാംതമാപ്താ മാതാ ഭവംതമവിലോക്യ ഭൃശം രുരോദ ॥3॥

താവത് സ ദാനവവരോഽപി ച ദീനമൂര്തി- ര്ഭാവത്കഭാരപരിധാരണലൂനവേഗഃ । സംകോചമാപ തദനു ക്ഷതപാംസുഘോഷേ ഘോഷേ വ്യതായത ഭവജ്ജനനീനിനാദഃ ॥4॥

രോദോപകര്ണനവശാദുപഗമ്യ ഗേഹം ക്രംദത്സു നംദമുഖഗോപകുലേഷു ദീനഃ । ത്വാം ദാനവസ്ത്വഖിലമുക്തികരം മുമുക്ഷു- സ്ത്വയ്യപ്രമുംചതി പപാത വിയത്പ്രദേശാത് ॥5॥

രോദാകുലാസ്തദനു ഗോപഗണാ ബഹിഷ്ഠ- പാഷാണപൃഷ്ഠഭുവി ദേഹമതിസ്ഥവിഷ്ഠമ് । പ്രൈക്ഷംത ഹംത നിപതംതമമുഷ്യ വക്ഷ- സ്യക്ഷീണമേവ ച ഭവംതമലം ഹസംതമ് ॥6॥

ഗ്രാവപ്രപാതപരിപിഷ്ടഗരിഷ്ഠദേഹ- ഭ്രഷ്ടാസുദുഷ്ടദനുജോപരി ധൃഷ്ടഹാസമ് । ആഘ്നാനമംബുജകരേണ ഭവംതമേത്യ ഗോപാ ദധുര്ഗിരിവരാദിവ നീലരത്നമ് ॥7॥

ഏകൈകമാശു പരിഗൃഹ്യ നികാമനംദ- ന്നംദാദിഗോപപരിരബ്ധവിചുംബിതാംഗമ് । ആദാതുകാമപരിശംകിതഗോപനാരീ- ഹസ്താംബുജപ്രപതിതം പ്രണുമോ ഭവംതമ് ॥8॥