നാരായണീയം ദശക 53 - ധേനുകാസുരവധമ്

അതീത്യ ബാല്യം ജഗതാം പതേ ത്വമുപേത്യ പൌഗംഡവയോ മനോജ്ഞമ് । ഉപേക്ഷ്യ വത്സാവനമുത്സവേന പ്രാവര്തഥാ ഗോഗണപാലനായാമ് ॥1॥

ഉപക്രമസ്യാനുഗുണൈവ സേയം മരുത്പുരാധീശ തവ പ്രവൃത്തിഃ । ഗോത്രാപരിത്രാണകൃതേഽവതീര്ണസ്തദേവ ദേവാഽഽരഭഥാസ്തദാ യത് ॥2॥

കദാപി രാമേണ സമം വനാംതേ വനശ്രിയം വീക്ഷ്യ ചരന് സുഖേന । ശ്രീദാമനാമ്നഃ സ്വസഖസ്യ വാചാ മോദാദഗാ ധേനുകകാനനം ത്വമ് ॥3॥

ഉത്താലതാലീനിവഹേ ത്വദുക്ത്യാ ബലേന ധൂതേഽഥ ബലേന ദോര്ഭ്യാമ് । മൃദുഃ ഖരശ്ചാഭ്യപതത്പുരസ്താത് ഫലോത്കരോ ധേനുകദാനവോഽപി ॥4॥

സമുദ്യതോ ധൈനുകപാലനേഽഹം കഥം വധം ധൈനുകമദ്യ കുർവേ । ഇതീവ മത്വാ ധ്രുവമഗ്രജേന സുരൌഘയോദ്ധാരമജീഘനസ്ത്വമ് ॥5॥

തദീയഭൃത്യാനപി ജംബുകത്വേനോപാഗതാനഗ്രജസംയുതസ്ത്വമ് । ജംബൂഫലാനീവ തദാ നിരാസ്ഥസ്താലേഷു ഖേലന് ഭഗവന് നിരാസ്ഥഃ ॥6॥

വിനിഘ്നതി ത്വയ്യഥ ജംബുകൌഘം സനാമകത്വാദ്വരുണസ്തദാനീമ് । ഭയാകുലോ ജംബുകനാമധേയം ശ്രുതിപ്രസിദ്ധം വ്യധിതേതി മന്യേ ॥7॥

തവാവതാരസ്യ ഫലം മുരാരേ സംജാതമദ്യേതി സുരൈര്നുതസ്ത്വമ് । സത്യം ഫലം ജാതമിഹേതി ഹാസീ ബാലൈഃ സമം താലഫലാന്യഭുംക്ഥാഃ ॥8॥