നാരായണീയം ദശക 61 - വിപ്രപത്ന്യനുഗ്രഹമ്

തതശ്ച വൃംദാവനതോഽതിദൂരതോ വനം ഗതസ്ത്വം ഖലു ഗോപഗോകുലൈഃ । ഹൃദംതരേ ഭക്തതരദ്വിജാംഗനാ- കദംബകാനുഗ്രഹണാഗ്രഹം വഹന് ॥1॥

തതോ നിരീക്ഷ്യാശരണേ വനാംതരേ കിശോരലോകം ക്ഷുധിതം തൃഷാകുലമ് । അദൂരതോ യജ്ഞപരാന് ദ്വിജാന് പ്രതി വ്യസര്ജയോ ദീദിവിയാചനായ താന് ॥2॥

ഗതേഷ്വഥോ തേഷ്വഭിധായ തേഽഭിധാം കുമാരകേഷ്വോദനയാചിഷു പ്രഭോ । ശ്രുതിസ്ഥിരാ അപ്യഭിനിന്യുരശ്രുതിം ന കിംചിദൂചുശ്ച മഹീസുരോത്തമാഃ ॥3॥

അനാദരാത് ഖിന്നധിയോ ഹി ബാലകാഃ । സമായയുര്യുക്തമിദം ഹി യജ്വസു । ചിരാദഭക്താഃ ഖലു തേ മഹീസുരാഃ കഥം ഹി ഭക്തം ത്വയി തൈഃ സമര്പ്യതേ ॥4॥

നിവേദയധ്വം ഗൃഹിണീജനായ മാം ദിശേയുരന്നം കരുണാകുലാ ഇമാഃ । ഇതി സ്മിതാര്ദ്രം ഭവതേരിതാ ഗതാ- സ്തേ ദാരകാ ദാരജനം യയാചിരേ ॥5॥

ഗൃഹീതനാമ്നി ത്വയി സംഭ്രമാകുലാ- ശ്ചതുർവിധം ഭോജ്യരസം പ്രഗൃഹ്യ താഃ । ചിരംധൃതത്വത്പ്രവിലോകനാഗ്രഹാഃ സ്വകൈര്നിരുദ്ധാ അപി തൂര്ണമായയുഃ ॥6॥

വിലോലപിംഛം ചികുരേ കപോലയോഃ സമുല്ലസത്കുംഡലമാര്ദ്രമീക്ഷിതേ । നിധായ ബാഹും സുഹൃദംസസീമനി സ്ഥിതം ഭവംതം സമലോകയംത താഃ ॥7॥

തദാ ച കാചിത്ത്വദുപാഗമോദ്യതാ ഗൃഹീതഹസ്താ ദയിതേന യജ്വനാ । തദൈവ സംചിംത്യ ഭവംതമംജസാ വിവേശ കൈവല്യമഹോ കൃതിന്യസൌ ॥8॥