നാരായണീയം ദശക 64 - ഗോവിംദപട്ടാഭിഷേകമ്

ആലോക്യ ശൈലോദ്ധരണാദിരൂപം പ്രഭാവമുച്ചൈസ്തവ ഗോപലോകാഃ । വിശ്വേശ്വരം ത്വാമഭിമത്യ വിശ്വേ നംദം ഭവജ്ജാതകമന്വപൃച്ഛന് ॥1॥

ഗര്ഗോദിതോ നിര്ഗദിതോ നിജായ വര്ഗായ താതേന തവ പ്രഭാവഃ । പൂർവാധികസ്ത്വയ്യനുരാഗ ഏഷാമൈധിഷ്ട താവത് ബഹുമാനഭാരഃ ॥2॥

തതോഽവമാനോദിതതത്ത്വബോധഃ സുരാധിരാജഃ സഹ ദിവ്യഗവ്യാ। ഉപേത്യ തുഷ്ടാവ സ നഷ്ടഗർവഃ സ്പൃഷ്ട്വാ പദാബ്ജം മണിമൌലിനാ തേ ॥3॥

സ്നേഹസ്നുതൈസ്ത്വാം സുരഭിഃ പയോഭിര്ഗോവിംദനാമാംകിതമഭ്യഷിംചത് । ഐരാവതോപാഹൃതദിവ്യഗംഗാപാഥോഭിരിംദ്രോഽപി ച ജാതഹര്ഷഃ ॥4॥

ജഗത്ത്രയേശേ ത്വയി ഗോകുലേശേ തഥാഽഭിഷിക്തേ സതി ഗോപവാടഃ । നാകേഽപി വൈകുംഠപദേഽപ്യലഭ്യാം ശ്രിയം പ്രപേദേ ഭവതഃ പ്രഭാവാത് ॥5॥

കദാചിദംതര്യമുനം പ്രഭാതേ സ്നായന് പിതാ വാരുണപൂരുഷേണ । നീതസ്തമാനേതുമഗാഃ പുരീം ത്വം താം വാരുണീം കാരണമര്ത്യരൂപഃ ॥6॥

സസംഭ്രമം തേന ജലാധിപേന പ്രപൂജിതസ്ത്വം പ്രതിഗൃഹ്യ താതമ് । ഉപാഗതസ്തത്ക്ഷണമാത്മഗേഹം പിതാഽവദത്തച്ചരിതം നിജേഭ്യഃ ॥7॥

ഹരിം വിനിശ്ചിത്യ ഭവംതമേതാന് ഭവത്പദാലോകനബദ്ധതൃഷ്ണാന് ॥ നിരീക്ഷ്യ വിഷ്ണോ പരമം പദം തദ്ദുരാപമന്യൈസ്ത്വമദീദൃശസ്താന് ॥8॥