നാരായണീയം ദശക 7 - വിരാട്സ്ബ്രഹ്മണഃ ജന്മ, തപഃ തഥാ വൈകുംഠദര്ശനമ്വരൂപവര്ണനമ്

കോഽസൌ മാമവദത് പുമാനിതി ജലാപൂര്ണേ ജഗന്മംഡലേ ദിക്ഷൂദ്വീക്ഷ്യ കിമപ്യനീക്ഷിതവതാ വാക്യാര്ഥമുത്പശ്യതാ । ദിവ്യം വര്ഷസഹസ്രമാത്തതപസാ തേന ത്വമാരാധിത - സ്തസ്മൈ ദര്ശിതവാനസി സ്വനിലയം വൈകുംഠമേകാദ്ഭുതമ് ॥3॥

മായാ യത്ര കദാപി നോ വികുരുതേ ഭാതേ ജഗദ്ഭ്യോ ബഹിഃ ശോകക്രോധവിമോഹസാധ്വസമുഖാ ഭാവാസ്തു ദൂരം ഗതാഃ । സാംദ്രാനംദഝരീ ച യത്ര പരമജ്യോതിഃപ്രകാശാത്മകേ തത്തേ ധാമ വിഭാവിതം വിജയതേ വൈകുംഠരൂപം വിഭോ ॥4॥

യസ്മിന്നാമ ചതുര്ഭുജാ ഹരിമണിശ്യാമാവദാതത്വിഷോ നാനാഭൂഷണരത്നദീപിതദിശോ രാജദ്വിമാനാലയാഃ । ഭക്തിപ്രാപ്തതഥാവിധോന്നതപദാ ദീവ്യംതി ദിവ്യാ ജനാ- തത്തേ ധാമ നിരസ്തസർവശമലം വൈകുംഠരൂപം ജയേത് ॥5॥

നാനാദിവ്യവധൂജനൈരഭിവൃതാ വിദ്യുല്ലതാതുല്യയാ വിശ്വോന്മാദനഹൃദ്യഗാത്രലതയാ വിദ്യോതിതാശാംതരാ । ത്വത്പാദാംബുജസൌരഭൈകകുതുകാല്ലക്ഷ്മീഃ സ്വയം ലക്ഷ്യതേ യസ്മിന് വിസ്മയനീയദിവ്യവിഭവം തത്തേ പദം ദേഹി മേ ॥6॥

തത്രൈവം പ്രതിദര്ശിതേ നിജപദേ രത്നാസനാധ്യാസിതം ഭാസ്വത്കോടിലസത്കിരീടകടകാദ്യാകല്പദീപ്രാകൃതി । ശ്രീവത്സാംകിതമാത്തകൌസ്തുഭമണിച്ഛായാരുണം കാരണം വിശ്വേഷാം തവ രൂപമൈക്ഷത വിധിസ്തത്തേ വിഭോ ഭാതു മേ ॥7॥

കാലാംഭോദകലായകോമലരുചീചക്രേണ ചക്രം ദിശാ - മാവൃണ്വാനമുദാരമംദഹസിതസ്യംദപ്രസന്നാനനമ് । രാജത്കംബുഗദാരിപംകജധരശ്രീമദ്ഭുജാമംഡലം സ്രഷ്ടുസ്തുഷ്ടികരം വപുസ്തവ വിഭോ മദ്രോഗമുദ്വാസയേത് ॥8॥

ദൃഷ്ട്വാ സംഭൃതസംഭ്രമഃ കമലഭൂസ്ത്വത്പാദപാഥോരുഹേ ഹര്ഷാവേശവശംവദോ നിപതിതഃ പ്രീത്യാ കൃതാര്ഥീഭവന് । ജാനാസ്യേവ മനീഷിതം മമ വിഭോ ജ്ഞാനം തദാപാദയ ദ്വൈതാദ്വൈതഭവത്സ്വരൂപപരമിത്യാചഷ്ട തം ത്വാം ഭജേ ॥9॥

ആതാമ്രേ ചരണേ വിനമ്രമഥ തം ഹസ്തേന ഹസ്തേ സ്പൃശന് ബോധസ്തേ ഭവിതാ ന സര്ഗവിധിഭിര്ബംധോഽപി സംജായതേ । ഇത്യാഭാഷ്യ ഗിരം പ്രതോഷ്യ നിതരാം തച്ചിത്തഗൂഢഃ സ്വയം സൃഷ്ടൌ തം സമുദൈരയഃ സ ഭഗവന്നുല്ലാസയോല്ലാഘതാമ് ॥10॥

Browse Related Categories: