ശ്രീ രാമ ഹൃദയമ്

ശ്രീ ഗണേശായ നമഃ । ശ്രീ മഹാദേവ ഉവാച

തതോ രാമഃ സ്വയം പ്രാഹ ഹനുമംതമുപസ്ഥിതമ് । ശ‍ഋണു യത്വം പ്രവക്ഷ്യാമി ഹ്യാത്മാനാത്മപരാത്മനാമ് ॥ 1

ആകാശസ്യ യഥാ ഭേദസ്ത്രിവിധോ ദൃശ്യതേ മഹാന് । ജലാശയേ മഹാകാശസ്തദവച്ഛിന്ന ഏവ ഹി । പ്രതിബിംബാഖ്യമപരം ദൃശ്യതേ ത്രിവിധം നഭഃ ॥ 2॥

ബുദ്ധ്യവച്ഛിന്നചൈതന്യമേകം പൂര്ണമഥാപരമ് । ആഭാസസ്ത്വപരം ബിംബഭൂതമേവം ത്രിധാ ചിതിഃ ॥ 3॥

സാഭാസബുദ്ധേഃ കര്തൃത്വമവിച്ഛിന്നേഽവികാരിണി । സാക്ഷിണ്യാരോപ്യതേ ഭ്രാംത്യാ ജീവത്വം ച തഥാഽബുധൈഃ ॥ 4॥

ആഭാസസ്തു മൃഷാബുദ്ധിരവിദ്യാകാര്യമുച്യതേ । അവിച്ഛിന്നം തു തദ്ബ്രഹ്മ വിച്ഛേദസ്തു വികല്പിതഃ ॥ 5॥

അവിച്ഛിന്നസ്യ പൂര്ണേന ഏകത്വം പ്രതിപദ്യതേ । തത്ത്വമസ്യാദിവാക്യൈശ്ച സാഭാസസ്യാഹമസ്തഥാ ॥ 6॥

ഐക്യജ്ഞാനം യദോത്പന്നം മഹാവാക്യേന ചാത്മനോഃ । തദാഽവിദ്യാ സ്വകാര്യൈശ്ച നശ്യത്യേവ ന സംശയഃ ॥ 7॥

ഏതദ്വിജ്ഞായ മദ്ഭക്തോ മദ്ഭാവായോപപദ്യതേ മദ്ഭക്തിവിമുഖാനാം ഹി ശാസ്ത്രഗര്തേഷു മുഹ്യതാമ് । ന ജ്ഞാനം ന ച മോക്ഷഃ സ്യാത്തേഷാം ജന്മശതൈരപി ॥ 8॥