நாராயணீயம் த³ஶக 38 - ஶ்ரீக்ருஷ்ணாவதாரம்

ಆನಂದರೂಪ ಭಗವನ್ನಯಿ ತೇಽವತಾರೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಪ್ರದೀಪ್ತಭವದಂಗನಿರೀಯಮಾಣೈಃ । ಕಾಂತಿವ್ರಜೈರಿವ ಘನಾಘನಮಂಡಲೈರ್ದ್ಯಾ- ಮಾವೃಣ್ವತೀ ವಿರುರುಚೇ ಕಿಲ ವರ್ಷವೇಲಾ ॥1॥

ಆಶಾಸು ಶೀತಲತರಾಸು ಪಯೋದತೋಯೈ- ರಾಶಾಸಿತಾಪ್ತಿವಿವಶೇಷು ಚ ಸಜ್ಜನೇಷು । ನೈಶಾಕರೋದಯವಿಧೌ ನಿಶಿ ಮಧ್ಯಮಾಯಾಂ ಕ್ಲೇಶಾಪಹಸ್ತ್ರಿಜಗತಾಂ ತ್ವಮಿಹಾವಿರಾಸೀಃ ॥2॥

ಬಾಲ್ಯಸ್ಪೃಶಾಽಪಿ ವಪುಷಾ ದಧುಷಾ ವಿಭೂತೀ- ರುದ್ಯತ್ಕಿರೀಟಕಟಕಾಂಗದಹಾರಭಾಸಾ । ಶಂಖಾರಿವಾರಿಜಗದಾಪರಿಭಾಸಿತೇನ ಮೇಘಾಸಿತೇನ ಪರಿಲೇಸಿಥ ಸೂತಿಗೇಹೇ ॥3॥

ವಕ್ಷಃಸ್ಥಲೀಸುಖನಿಲೀನವಿಲಾಸಿಲಕ್ಷ್ಮೀ- ಮಂದಾಕ್ಷಲಕ್ಷಿತಕಟಾಕ್ಷವಿಮೋಕ್ಷಭೇದೈಃ । ತನ್ಮಂದಿರಸ್ಯ ಖಲಕಂಸಕೃತಾಮಲಕ್ಷ್ಮೀ- ಮುನ್ಮಾರ್ಜಯನ್ನಿವ ವಿರೇಜಿಥ ವಾಸುದೇವ ॥4॥

ಶೌರಿಸ್ತು ಧೀರಮುನಿಮಂಡಲಚೇತಸೋಽಪಿ ದೂರಸ್ಥಿತಂ ವಪುರುದೀಕ್ಷ್ಯ ನಿಜೇಕ್ಷಣಾಭ್ಯಾಮ್ ॥ ಆನಂದವಾಷ್ಪಪುಲಕೋದ್ಗಮಗದ್ಗದಾರ್ದ್ರ- ಸ್ತುಷ್ಟಾವ ದೃಷ್ಟಿಮಕರಂದರಸಂ ಭವಂತಮ್ ॥5॥

ದೇವ ಪ್ರಸೀದ ಪರಪೂರುಷ ತಾಪವಲ್ಲೀ- ನಿರ್ಲೂನದಾತ್ರಸಮನೇತ್ರಕಲಾವಿಲಾಸಿನ್ । ಖೇದಾನಪಾಕುರು ಕೃಪಾಗುರುಭಿಃ ಕಟಾಕ್ಷೈ- ರಿತ್ಯಾದಿ ತೇನ ಮುದಿತೇನ ಚಿರಂ ನುತೋಽಭೂಃ ॥6॥

ಮಾತ್ರಾ ಚ ನೇತ್ರಸಲಿಲಾಸ್ತೃತಗಾತ್ರವಲ್ಯಾ ಸ್ತೋತ್ರೈರಭಿಷ್ಟುತಗುಣಃ ಕರುಣಾಲಯಸ್ತ್ವಮ್ । ಪ್ರಾಚೀನಜನ್ಮಯುಗಲಂ ಪ್ರತಿಬೋಧ್ಯ ತಾಭ್ಯಾಂ ಮಾತುರ್ಗಿರಾ ದಧಿಥ ಮಾನುಷಬಾಲವೇಷಮ್ ॥7॥

ತ್ವತ್ಪ್ರೇರಿತಸ್ತದನು ನಂದತನೂಜಯಾ ತೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸಮಾರಚಯಿತುಂ ಸ ಹಿ ಶೂರಸೂನುಃ । ತ್ವಾಂ ಹಸ್ತಯೋರಧೃತ ಚಿತ್ತವಿಧಾರ್ಯಮಾರ್ಯೈ- ರಂಭೋರುಹಸ್ಥಕಲಹಂಸಕಿಶೋರರಮ್ಯಮ್ ॥8॥