நாராயணீயம் த³ஶக 38 - ஶ்ரீக்ருஷ்ணாவதாரம்

ആനംദരൂപ ഭഗവന്നയി തേഽവതാരേ പ്രാപ്തേ പ്രദീപ്തഭവദംഗനിരീയമാണൈഃ । കാംതിവ്രജൈരിവ ഘനാഘനമംഡലൈര്ദ്യാ- മാവൃണ്വതീ വിരുരുചേ കില വര്ഷവേലാ ॥1॥

ആശാസു ശീതലതരാസു പയോദതോയൈ- രാശാസിതാപ്തിവിവശേഷു ച സജ്ജനേഷു । നൈശാകരോദയവിധൌ നിശി മധ്യമായാം ക്ലേശാപഹസ്ത്രിജഗതാം ത്വമിഹാവിരാസീഃ ॥2॥

ബാല്യസ്പൃശാഽപി വപുഷാ ദധുഷാ വിഭൂതീ- രുദ്യത്കിരീടകടകാംഗദഹാരഭാസാ । ശംഖാരിവാരിജഗദാപരിഭാസിതേന മേഘാസിതേന പരിലേസിഥ സൂതിഗേഹേ ॥3॥

വക്ഷഃസ്ഥലീസുഖനിലീനവിലാസിലക്ഷ്മീ- മംദാക്ഷലക്ഷിതകടാക്ഷവിമോക്ഷഭേദൈഃ । തന്മംദിരസ്യ ഖലകംസകൃതാമലക്ഷ്മീ- മുന്മാര്ജയന്നിവ വിരേജിഥ വാസുദേവ ॥4॥

ശൌരിസ്തു ധീരമുനിമംഡലചേതസോഽപി ദൂരസ്ഥിതം വപുരുദീക്ഷ്യ നിജേക്ഷണാഭ്യാമ് ॥ ആനംദവാഷ്പപുലകോദ്ഗമഗദ്ഗദാര്ദ്ര- സ്തുഷ്ടാവ ദൃഷ്ടിമകരംദരസം ഭവംതമ് ॥5॥

ദേവ പ്രസീദ പരപൂരുഷ താപവല്ലീ- നിര്ലൂനദാത്രസമനേത്രകലാവിലാസിന് । ഖേദാനപാകുരു കൃപാഗുരുഭിഃ കടാക്ഷൈ- രിത്യാദി തേന മുദിതേന ചിരം നുതോഽഭൂഃ ॥6॥

മാത്രാ ച നേത്രസലിലാസ്തൃതഗാത്രവല്യാ സ്തോത്രൈരഭിഷ്ടുതഗുണഃ കരുണാലയസ്ത്വമ് । പ്രാചീനജന്മയുഗലം പ്രതിബോധ്യ താഭ്യാം മാതുര്ഗിരാ ദധിഥ മാനുഷബാലവേഷമ് ॥7॥

ത്വത്പ്രേരിതസ്തദനു നംദതനൂജയാ തേ വ്യത്യാസമാരചയിതും സ ഹി ശൂരസൂനുഃ । ത്വാം ഹസ്തയോരധൃത ചിത്തവിധാര്യമാര്യൈ- രംഭോരുഹസ്ഥകലഹംസകിശോരരമ്യമ് ॥8॥