నారాయణీయం దశక 33 - అంబరీషచరితం

వైవస్వతాఖ్యమనుపుత్రనభాగజాత- నాభాగనామకనరేంద్రసుతోఽంబరీషః । సప్తార్ణవావృతమహీదయితోఽపి రేమే త్వత్సంగిషు త్వయి చ మగ్నమనాస్సదైవ ॥1॥

త్వత్ప్రీతయే సకలమేవ వితన్వతోఽస్య భక్త్యైవ దేవ నచిరాదభృథాః ప్రసాదమ్ । యేనాస్య యాచనమృతేఽప్యభిరక్షణార్థం చక్రం భవాన్ ప్రవితతార సహస్రధారమ్ ॥2॥

స ద్వాదశీవ్రతమథో భవదర్చనార్థం వర్షం దధౌ మధువనే యమునోపకంఠే । పత్న్యా సమం సుమనసా మహతీం వితన్వన్ పూజాం ద్విజేషు విసృజన్ పశుషష్టికోటిమ్ ॥3॥

తత్రాథ పారణదినే భవదర్చనాంతే దుర్వాససాఽస్య మునినా భవనం ప్రపేదే । భోక్తుం వృతశ్చస నృపేణ పరార్తిశీలో మందం జగామ యమునాం నియమాన్విధాస్యన్ ॥4॥

రాజ్ఞాఽథ పారణముహూర్తసమాప్తిఖేదా- ద్వారైవ పారణమకారి భవత్పరేణ । ప్రాప్తో మునిస్తదథ దివ్యదృశా విజానన్ క్షిప్యన్ క్రుధోద్ధృతజటో వితతాన కృత్యామ్ ॥5॥

కృత్యాం చ తామసిధరాం భువనం దహంతీ- మగ్రేఽభివీక్ష్యనృపతిర్న పదాచ్చకంపే । త్వద్భక్తబాధమభివీక్ష్య సుదర్శనం తే కృత్యానలం శలభయన్ మునిమన్వధావీత్ ॥6॥

ధావన్నశేషభువనేషు భియా స పశ్యన్ విశ్వత్ర చక్రమపి తే గతవాన్ విరించమ్ । కః కాలచక్రమతిలంఘయతీత్యపాస్తః శర్వం యయౌ స చ భవంతమవందతైవ ॥7॥

భూయో భవన్నిలయమేత్య మునిం నమంతం ప్రోచే భవానహమృషే నను భక్తదాసః । జ్ఞానం తపశ్చ వినయాన్వితమేవ మాన్యం యాహ్యంబరీషపదమేవ భజేతి భూమన్ ॥8॥