నారాయణీయం దశక 40 - పూతనామోక్షం

తదను నందమమందశుభాస్పదం నృపపురీం కరదానకృతే గతం। సమవలోక్య జగాద భవత్పితా విదితకంససహాయజనోద్యమః ॥1॥

అయి సఖే తవ బాలకజన్మ మాం సుఖయతేఽద్య నిజాత్మజజన్మవత్ । ఇతి భవత్పితృతాం వ్రజనాయకే సమధిరోప్య శశంస తమాదరాత్ ॥2॥

ఇహ చ సంత్యనిమిత్తశతాని తే కటకసీమ్ని తతో లఘు గమ్యతామ్ । ఇతి చ తద్వచసా వ్రజనాయకో భవదపాయభియా ద్రుతమాయయౌ ॥3॥

అవసరే ఖలు తత్ర చ కాచన వ్రజపదే మధురాకృతిరంగనా । తరలషట్పదలాలితకుంతలా కపటపోతక తే నికటం గతా ॥4॥

సపది సా హృతబాలకచేతనా నిశిచరాన్వయజా కిల పూతనా । వ్రజవధూష్విహ కేయమితి క్షణం విమృశతీషు భవంతముపాదదే ॥5॥

లలితభావవిలాసహృతాత్మభిర్యువతిభిః ప్రతిరోద్ధుమపారితా । స్తనమసౌ భవనాంతనిషేదుషీ ప్రదదుషీ భవతే కపటాత్మనే ॥5॥

సమధిరుహ్య తదంకమశంకితస్త్వమథ బాలకలోపనరోషితః । మహదివామ్రఫలం కుచమండలం ప్రతిచుచూషిథ దుర్విషదూషితమ్ ॥7॥

అసుభిరేవ సమం ధయతి త్వయి స్తనమసౌ స్తనితోపమనిస్వనా । నిరపతద్భయదాయి నిజం వపుః ప్రతిగతా ప్రవిసార్య భుజావుభౌ ॥8॥

భయదఘోషణభీషణవిగ్రహశ్రవణదర్శనమోహితవల్లవే । వ్రజపదే తదురఃస్థలఖేలనం నను భవంతమగృహ్ణత గోపికాః ॥9॥