उद्धवगीता - अस्श्टमोऽध्यायः

స్తోకం స్తోకం గ్రసేత్ గ్రాసం దేహః వర్తేత యావతా । గృహాన్ అహింసత్ న ఆతిష్ఠేత్ వృత్తిం మాధుకరీం మునిః ॥ 9॥

అణుభ్యః చ మహద్భ్యః చ శాస్త్రేభ్యః కుశలః నరః । సర్వతః సారం ఆదద్యాత్ పుష్పేభ్యః ఇవ షట్పదః ॥ 10॥

సాయంతనం శ్వస్తనం వా న సంగృహ్ణీత భిక్షితమ్ । పాణిపాత్ర ఉదరామత్రః మక్షికా ఇవ న సంగ్రహీ ॥ 11॥

సాయంతనం శ్వస్తనం వా న సంగృహ్ణీత భిక్షుకః । మక్షికాః ఇవ సంగృహ్ణన్ సహ తేన వినశ్యతి ॥ 12॥

పద అపి యువతీం భిక్షుః న స్పృశేత్ దారవీం అపి । స్పృశన్ కరీవ బధ్యేత కరిణ్యా అంగసంగతః ॥ 13॥

న అధిగచ్ఛేత్ స్త్రియం ప్రాజ్ఞః కర్హిచిత్ మృత్యుం ఆత్మనః । బల అధికైః స హన్యేత గజైః అన్యైః గజః యథా ॥ 14॥

న దేయం న ఉపభోగ్యం చ లుబ్ధైః యత్ దుఃఖ సంచితమ్ । భుంక్తే తత్ అపి తత్ చ అన్యః మధుహేవ అర్థవిత్ మధు ॥ 15॥

సుఖ దుఃఖ ఉపార్జితైః విత్తైః ఆశాసానాం గృహ ఆశిషః । మధుహేవ అగ్రతః భుంక్తే యతిః వై గృహమేధినామ్ ॥ 16॥

గ్రామ్యగీతం న శ్రుణుయాత్ యతిః వనచరః క్వచిత్ । శిఖేత హరిణాత్ వద్ధాత్ మృగయోః గీతమోహితాత్ ॥ 17॥

నృత్యవాదిత్రగీతాని జుషన్ గ్రామ్యాణి యోషితామ్ । ఆసాం క్రీడనకః వశ్యః ఋష్యశ‍ఋంగః మృగీసుతః ॥ 18॥

జిహ్వయా అతిప్రమాథిన్యా జనః రసవిమోహితః । మృత్యుం ఋచ్ఛతి అసత్ బుద్ధిః మీనః తు బడిశైః యథా ॥ 19॥

ఇంద్రియాణి జయంతి ఆశుః నిరాహారాః మనీషిణః । వర్జయిత్వా తు రసనం తత్ నిరన్నస్య వర్ధతే ॥ 20॥

తావత్ జితేంద్రియః న స్యాత్ విజితాని ఇంద్రియః పుమాన్ । న జయేత్ రసనం యావత్ జితం సర్వం జితే రసే ॥ 21॥

పింగలా నామ వేశ్యా ఆసీత్ విదేహనగరే పురా । తస్యా మే శిక్షితం కించిత్ నిబోధ నృపనందన ॥ 22॥

సా స్వైరిణ్యేకదా కాంతం సంకేత ఉపనేష్యతీ । అభూత్కాలే బహిర్ద్వారి బిభ్రతీ రూపముత్తమమ్ ॥ 23॥

మార్గ ఆగచ్ఛతో వీక్ష్య పురుషాన్పురుషర్షభ । తాన్ శుల్కదాన్విత్తవతః కాంతాన్మేనేఽర్థకాముకా ॥ 24॥

ఆగతేష్వపయాతేషు సా సంకేతోపజీవనీ । అప్యన్యో విత్తవాన్కోఽపి మాముపైష్యతి భూరిదః ॥ 25॥

ఏఅవం దురాశయా ధ్వస్తనిద్రా ద్వార్యవలంబతీ । నిర్గచ్ఛంతీ ప్రవిశతీ నిశీథం సమపద్యత ॥ 26॥

తస్యా విత్తాశయా శుష్యద్వక్త్రాయా దీనచేతసః । నిర్వేదః పరమో జజ్ఞే చింతాహేతుః సుఖావహః ॥ 27॥

తస్యా నిర్విణ్ణచిత్తాయా గీతం శ్రుణు యథా మమ । నిర్వేద ఆశాపాశానాం పురుషస్య యథా హ్యసిః ॥ 28॥

న హి అంగాజాతనిర్వేదః దేహబంధం జిహాసతి । యథా విజ్ఞానరహితః మనుజః మమతాం నృప ॥ 29॥

పింగలా ఉవాచ

అహో మే మోహవితతిం పశ్యత అవిజిత ఆత్మనః । యా కాంతాత్ అసతః కామం కామయే యేన బాలిశా ॥ 30

సంతం సమీపే రమణం రతిప్రదం విత్తప్రదం నిత్యం ఇమం విహాయ । అకామదం దుఃఖభయ ఆది శోక మోహప్రదం తుచ్ఛం అహం భజే అజ్ఞా ॥ 31॥

అహో మయాత్మా పరితాపితో వృథా సాంకేత్యవృత్త్యాఽతివిగర్హ్యవార్తయా । స్త్రైణాన్నరాద్యాఽర్థతృషోఽనుశోచ్యా త్క్రీతేన విత్తం రతిమాత్మనేచ్ఛతీ ॥ 32॥

యదస్థిభిర్నిర్మితవంశవంశ్య స్థూణం త్వచా రోమనఖైః పినద్ధమ్ । క్షరన్నవద్వారమగారమేతద్ విణ్మూత్రపూర్ణం మదుపైతి కాన్యా ॥ 33॥

విదేహానాం పురే హ్యస్మిన్నహమేకైవ మూఢధీః । యాఽన్యస్మిచ్ఛంత్యసత్యస్మాదాత్మదాత్కామమచ్యుతాత్ ॥ 34॥

సుహృత్ప్రేష్ఠతమో నాథ ఆత్మా చాయం శరీరిణామ్ । తం విక్రీయాత్మనైవాహం రమేఽనేన యథా రమా ॥ 35॥

కియత్ప్రియం తే వ్యభజన్కామా యే కామదా నరాః । ఆద్యంతవంతో భార్యాయా దేవా వా కాలవిద్రుతాః ॥ 36॥

నూనం మే భగవాన్ ప్రీతః విష్ణుః కేన అపి కర్మణా । నిర్వేదః అయం దురాశాయా యత్ మే జాతః సుఖావహః ॥ 37॥

మైవం స్యుర్మందభగ్యాయాః క్లేశా నిర్వేదహేతవః । యేనానుబంధం నిహృత్య పురుషః శమమృచ్ఛతి ॥ 38॥

తేన ఉపకృతం ఆదాయ శిరసా గ్రామ్యసంగతాః । త్యక్త్వా దురాశాః శరణం వ్రజామి తం అధీశ్వరమ్ ॥ 39॥

సంతుష్టా శ్రద్దధత్యేతద్యథాలాభేన జీవతీ । విహరామ్యమునైవాహమాత్మనా రమణేన వై ॥ 40॥

సంసారకూపే పతితం విషయైర్ముషితేక్షణమ్ । గ్రస్తం కాలాహినాఽఽత్మానం కోఽన్యస్త్రాతుమధీశ్వరః ॥ 41॥

ఆత్మా ఏవ హి ఆత్మనః గోప్తా నిర్విద్యేత యదాఖిలాత్ । అప్రమత్తః ఇదం పశ్యత్ గ్రస్తం కాలాహినా జగత్ ॥ 42॥

బ్రాహ్మణ ఉవాచ

ఏఅవం వ్యవసితమతిర్దురాశాం కాంతతర్షజామ్ । ఛిత్వోపశమమాస్థాయ శయ్యాముపవివేశ సా ॥ 43

ఆశా హి పరమం దుఃఖం నైరాశ్యం పరమం సుఖమ్ । యథా సంఛిద్య కాంతాశాం సుఖం సుష్వాప పింగలా ॥ 44॥

ఇతి శ్రీమద్భాగవతే మహాపురాణే పారమహంస్యాం సంహితాయామేకాదశస్కంధే పింగలోపాఖ్యాఽనేష్టమోఽధ్యాయః ॥

Browse Related Categories: