ദ്വാദശ ആര്യ സ്തുതി

ഉദ്യന്നദ്യവിവസ്വാനാരോഹന്നുത്തരാം ദിവം ദേവഃ । ഹൃദ്രോഗം മമ സൂര്യോ ഹരിമാണം ചാഽഽശു നാശയതു ॥ 1 ॥

നിമിഷാര്ധേനൈകേന ദ്വേ ച ശതേ ദ്വേ സഹസ്രേ ദ്വേ । ക്രമമാണ യോജനാനാം നമോഽസ്തു തേ നളിനനാഥായ ॥ 2 ॥

കര്മജ്ഞാനഖദശകം മനശ്ച ജീവ ഇതി വിശ്വസര്ഗായ । ദ്വാദശധാ യോ വിചരതി സ ദ്വാദശമൂര്തിരസ്തു മോദായ ॥ 3 ॥

ത്വം ഹി യജൂഋക്സാമഃ ത്വമാഗമസ്ത്വം വഷട്കാരഃ । ത്വം വിശ്വം ത്വം ഹംസഃ ത്വം ഭാനോ പരമഹംസശ്ച ॥ 4 ॥

ശിവരൂപാത് ജ്ഞാനമഹം ത്വത്തോ മുക്തിം ജനാര്ദനാകാരാത് । ശിഖിരൂപാദൈശ്വര്യം ത്വത്തശ്ചാരോഗ്യമിച്ഛാമി ॥ 5 ॥

ത്വചി ദോഷാ ദൃശി ദോഷാഃ ഹൃദി ദോഷാ യേഽഖിലേംദ്രിയജദോഷാഃ । താന് പൂഷാ ഹതദോഷഃ കിംചിദ്രോഷാഗ്നിനാ ദഹതു ॥ 6 ॥

ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷപ്രതിരോധാനുഗ്രതാപവേഗകരാന് । ബംദീകൃതേംദ്രിയഗണാന് ഗദാന് വിഖംഡയതു ചംഡാംശുഃ ॥ 7 ॥

യേന വിനേദം തിമിരം ജഗദേത്യ ഗ്രസതി ചരമചരമഖിലമ് । ധൃതബോധം തം നളിനീഭര്താരം ഹര്താരമാപദാമീഡേ ॥ 8 ॥

യസ്യ സഹസ്രാഭീശോരഭീശു ലേശോ ഹിമാംശുബിംബഗതഃ । ഭാസയതി നക്തമഖിലം ഭേദയതു വിപദ്ഗണാനരുണഃ ॥ 9 ॥