മണികര്ണികാഷ്ടകമ്

ത്വത്തീരേ മണികര്ണികേ ഹരിഹരൌ സായുജ്യമുക്തിപ്രദൌ വാദംതൌ കുരുതഃ പരസ്പരമുഭൌ ജംതോഃ പ്രയാണോത്സവേ । മദ്രൂപോ മനുജോഽയമസ്തു ഹരിണാ പ്രോക്തഃ ശിവസ്തത്ക്ഷണാ- ത്തന്മധ്യാദ്ഭൃഗുലാംഛനോ ഗരുഡഗഃ പീതാംബരോ നിര്ഗതഃ ॥ 1 ॥

ഇംദ്രാദ്യാസ്ത്രിദശാഃ പതംതി നിയതം ഭോഗക്ഷയേ യേ പുന- ര്ജായംതേ മനുജാസ്തതോപി പശവഃ കീടാഃ പതംഗാദയഃ । യേ മാതര്മണികര്ണികേ തവ ജലേ മജ്ജംതി നിഷ്കല്മഷാഃ സായുജ്യേഽപി കിരീടകൌസ്തുഭധരാ നാരായണാഃ സ്യുര്നരാഃ ॥ 2 ॥

കാശീ ധന്യതമാ വിമുക്തനഗരീ സാലംകൃതാ ഗംഗയാ തത്രേയം മണികര്ണികാ സുഖകരീ മുക്തിര്ഹി തത്കിംകരീ । സ്വര്ലോകസ്തുലിതഃ സഹൈവ വിബുധൈഃ കാശ്യാ സമം ബ്രഹ്മണാ കാശീ ക്ഷോണിതലേ സ്ഥിതാ ഗുരുതരാ സ്വര്ഗോ ലഘുത്വം ഗതഃ ॥ 3 ॥

ഗംഗാതീരമനുത്തമം ഹി സകലം തത്രാപി കാശ്യുത്തമാ തസ്യാം സാ മണികര്ണികോത്തമതമാ യേത്രേശ്വരോ മുക്തിദഃ । ദേവാനാമപി ദുര്ലഭം സ്ഥലമിദം പാപൌഘനാശക്ഷമം പൂർവോപാര്ജിതപുണ്യപുംജഗമകം പുണ്യൈര്ജനൈഃ പ്രാപ്യതേ ॥ 4 ॥

ദുഃഖാംഭോധിഗതോ ഹി ജംതുനിവഹസ്തേഷാം കഥം നിഷ്കൃതിഃ ജ്ഞാത്വാ തദ്ധി വിരിംചിനാ വിരചിതാ വാരാണസീ ശര്മദാ । ലോകാഃസ്വര്ഗസുഖാസ്തതോഽപി ലഘവോ ഭോഗാംതപാതപ്രദാഃ കാശീ മുക്തിപുരീ സദാ ശിവകരീ ധര്മാര്ഥമോക്ഷപ്രദാ ॥ 5 ॥

ഏകോ വേണുധരോ ധരാധരധരഃ ശ്രീവത്സഭൂഷാധരഃ യോഽപ്യേകഃ കില ശംകരോ വിഷധരോ ഗംഗാധരോ മാധവഃ । യേ മാതര്മണികര്ണികേ തവ ജലേ മജ്ജംതി തേ മാനവാഃ രുദ്രാ വാ ഹരയോ ഭവംതി ബഹവസ്തേഷാം ബഹുത്വം കഥമ് ॥ 6 ॥

ത്വത്തീരേ മരണം തു മംഗളകരം ദേവൈരപി ശ്ലാഘ്യതേ ശക്രസ്തം മനുജം സഹസ്രനയനൈര്ദ്രഷ്ടും സദാ തത്പരഃ । ആയാംതം സവിതാ സഹസ്രകിരണൈഃ പ്രത്യുദ്ഗതോഽഭൂത്സദാ പുണ്യോഽസൌ വൃഷഗോഽഥവാ ഗരുഡഗഃ കിം മംദിരം യാസ്യതി ॥ 7 ॥