നാരായണീയം ദശക 3 - ഉത്തമഭക്തസ്യ ഗുണാഃ

ಪಠಂತೋ ನಾಮಾನಿ ಪ್ರಮದಭರಸಿಂಧೌ ನಿಪತಿತಾಃ ಸ್ಮರಂತೋ ರೂಪಂ ತೇ ವರದ ಕಥಯಂತೋ ಗುಣಕಥಾಃ । ಚರಂತೋ ಯೇ ಭಕ್ತಾಸ್ತ್ವಯಿ ಖಲು ರಮಂತೇ ಪರಮಮೂ- ನಹಂ ಧನ್ಯಾನ್ ಮನ್ಯೇ ಸಮಧಿಗತಸರ್ವಾಭಿಲಷಿತಾನ್ ॥1॥

ಗದಕ್ಲಿಷ್ಟಂ ಕಷ್ಟಂ ತವ ಚರಣಸೇವಾರಸಭರೇಽ- ಪ್ಯನಾಸಕ್ತಂ ಚಿತ್ತಂ ಭವತಿ ಬತ ವಿಷ್ಣೋ ಕುರು ದಯಾಮ್ । ಭವತ್ಪಾದಾಂಭೋಜಸ್ಮರಣರಸಿಕೋ ನಾಮನಿವಹಾ- ನಹಂ ಗಾಯಂ ಗಾಯಂ ಕುಹಚನ ವಿವತ್ಸ್ಯಾಮಿ ವಿಜನೇ ॥2॥

ಕೃಪಾ ತೇ ಜಾತಾ ಚೇತ್ಕಿಮಿವ ನ ಹಿ ಲಭ್ಯಂ ತನುಭೃತಾಂ ಮದೀಯಕ್ಲೇಶೌಘಪ್ರಶಮನದಶಾ ನಾಮ ಕಿಯತೀ । ನ ಕೇ ಕೇ ಲೋಕೇಽಸ್ಮಿನ್ನನಿಶಮಯಿ ಶೋಕಾಭಿರಹಿತಾ ಭವದ್ಭಕ್ತಾ ಮುಕ್ತಾಃ ಸುಖಗತಿಮಸಕ್ತಾ ವಿದಧತೇ ॥3॥

ಮುನಿಪ್ರೌಢಾ ರೂಢಾ ಜಗತಿ ಖಲು ಗೂಢಾತ್ಮಗತಯೋ ಭವತ್ಪಾದಾಂಭೋಜಸ್ಮರಣವಿರುಜೋ ನಾರದಮುಖಾಃ । ಚರಂತೀಶ ಸ್ವೈರಂ ಸತತಪರಿನಿರ್ಭಾತಪರಚಿ - ತ್ಸದಾನಂದಾದ್ವೈತಪ್ರಸರಪರಿಮಗ್ನಾಃ ಕಿಮಪರಮ್ ॥4॥

ಭವದ್ಭಕ್ತಿಃ ಸ್ಫೀತಾ ಭವತು ಮಮ ಸೈವ ಪ್ರಶಮಯೇ- ದಶೇಷಕ್ಲೇಶೌಘಂ ನ ಖಲು ಹೃದಿ ಸಂದೇಹಕಣಿಕಾ । ನ ಚೇದ್ವ್ಯಾಸಸ್ಯೋಕ್ತಿಸ್ತವ ಚ ವಚನಂ ನೈಗಮವಚೋ ಭವೇನ್ಮಿಥ್ಯಾ ರಥ್ಯಾಪುರುಷವಚನಪ್ರಾಯಮಖಿಲಮ್ ॥5॥

ಭವದ್ಭಕ್ತಿಸ್ತಾವತ್ ಪ್ರಮುಖಮಧುರಾ ತ್ವತ್ ಗುಣರಸಾತ್ ಕಿಮಪ್ಯಾರೂಢಾ ಚೇದಖಿಲಪರಿತಾಪಪ್ರಶಮನೀ । ಪುನಶ್ಚಾಂತೇ ಸ್ವಾಂತೇ ವಿಮಲಪರಿಬೋಧೋದಯಮಿಲ- ನ್ಮಹಾನಂದಾದ್ವೈತಂ ದಿಶತಿ ಕಿಮತಃ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯಮಪರಮ್ ॥6॥

ವಿಧೂಯ ಕ್ಲೇಶಾನ್ಮೇ ಕುರು ಚರಣಯುಗ್ಮಂ ಧೃತರಸಂ ಭವತ್ಕ್ಷೇತ್ರಪ್ರಾಪ್ತೌ ಕರಮಪಿ ಚ ತೇ ಪೂಜನವಿಧೌ । ಭವನ್ಮೂರ್ತ್ಯಾಲೋಕೇ ನಯನಮಥ ತೇ ಪಾದತುಲಸೀ- ಪರಿಘ್ರಾಣೇ ಘ್ರಾಣಂ ಶ್ರವಣಮಪಿ ತೇ ಚಾರುಚರಿತೇ ॥7॥

ಪ್ರಭೂತಾಧಿವ್ಯಾಧಿಪ್ರಸಭಚಲಿತೇ ಮಾಮಕಹೃದಿ ತ್ವದೀಯಂ ತದ್ರೂಪಂ ಪರಮಸುಖಚಿದ್ರೂಪಮುದಿಯಾತ್ । ಉದಂಚದ್ರೋಮಾಂಚೋ ಗಲಿತಬಹುಹರ್ಷಾಶ್ರುನಿವಹೋ ಯಥಾ ವಿಸ್ಮರ್ಯಾಸಂ ದುರುಪಶಮಪೀಡಾಪರಿಭವಾನ್ ॥8॥